Μία σφήκα βγαλμένη από ταινία τρόμου. (Sceliphron Curvatum)

 

 Άνοιξα ένα ντουλάπι της κουζίνας που βρισκόταν ψηλά, για να βγάλω ένα κουτί που μέσα είχε μία φόρμα για κέικ. Μόλις άνοιξα το ντουλάπι άκουσα ένα δυνατό ζουζούνισμα. Δυνατό και βαρύ. Σίγουρα δεν ήταν μέλισσα.  Τελικά παρόλο που άδειασα το ντουλάπι δεν βρήκα κάτι.  Μόλις άνοιξα όμως το κουτί κατάλαβα τι ήταν. 

Μέσα στο κουτί είχε κάνει φωλιά (κουκούλια) μιά σφήκα με το όνομα Sceliphron Curvatum. Αυτή η σφήκα κτίζει θαλάμους από λάσπη, μέσα στους οποίους αφήνει ένα αυγό, που σε λίγο θα γίνει προνύμφη (σκουλίκι).

Η προνύμφη μέσα στον θάλαμό της.

 Μαζί με την προνύμφη, η μαμά σφήκα τοποθετεί και μερικές αράχνες ζωντανές, που όμως τις έχει παραλύσει με το δηλητήριό της, και σφραγίζει τον θάλαμο. Οι αράχνες παραμένουν ζωντανές για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε η προνύμφη να τρέφεται από αυτές. Τις τρώει ζωντανές. 

Η προνύμφη και το φαγητό της. Οι αράχνες είναι ζωντανές αλλά δεν μπορούν να κουνηθούν. 

Ξέρω αισθάνεστε οίκτο για τις αράχνες, όμως να ξέρετε ότι και αυτές περίπου το ίδιο κάνουν στα έντομα που συλλαμβάνουν. 

Η μαμά σφήκα. - πηγή εικόνας

Δυστυχώς αντιλαμβανόμαστε την φύση ως ένα όμορφο φόντο για τις ονειρεμένες διακοπές μας, αλλά η φύση δεν είναι καθόλου έτσι. Στη φύση γίνεται πόλεμος με φρικαλέα εγκλήματα.  Ακόμα και έξω από την πόρτα σας, στον κάδο απορριμμάτων της γειτονιά σας, κάποια ζώα αγωνίζονται για την επιβίωσή τους. Σκοτώνονται για  μια μπουκιά μουχλιασμένο ψωμί, ενώ για νερό τα πράγματα είναι ακόμα πιο δύσκολα.

Και η ανθρώπινη κοινωνία από εκεί προέρχεται, γι αυτό και μεταφέρει μέσα της αυτή την βιαιότητα, πολλές φορές και φρικαλεότητα.  Σίγουρα πλέον η ανθρώπινη κοινωνία είναι καλύτερη από τις ζωώδης κοινωνίες, αλλά θέλει ακόμα πολύ δουλειά στην συνείδηση για ξεφύγουμε από την κατάρα του νόμου της ζούγκλας.  Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι σκληρός και αδίστακτος γίνεται ο απελπισμένος. Και απελπισμένος γίνεται ο αβοήθητος. 😉  Βοηθάτε! 

Ανοιξιάτικος Νοέμβρης;

Ανθισμένες γκορτσιές και πικραγγουριές τέτοια εποχή;  Δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπω αφύσικη συμπεριφορά των φυτών, αλλά φέτος είναι η πρώτη φορά που βλέπω να τα δουλεύουν κιόλας οι μέλισσες. Δε πάμε καλά.

Ανθισμένη γκορτσιά (άγρια αχλαδιά) 31 Οκτωβρίου.
Βλέπετε άνθη και καρπούς ταυτόχρονα

Οι Πικραγγουριές (έτσι τις λέμε στον τόπο μου) άνθισαν τον Αύγουστο,
και τώρα 2η φορά μετά από 2 μήνες. Καθόλου φυσικό. 

Το περίεργο είναι ότι τα άνθη έχουη δύναμη, και τις δουλεύουν οι μέλισσες. 

 Η σφήκα από πάνω είναι βασίλισσα.. Τώρα πλέον ζει μόνη της, δίχως φωλιά. Θα τραφεί όσο μπορέσει και μετά θα τυλίξει το σώμα της σε γλυκερίνη και θα πέσει σε χειμερία νάρκη. Την άνοιξη θα ξυπνήσει, θα φτιάξει μόνη της μία μικρή φωλιά, θα μεγαλώσει μόνη της τις προνύμφες.  Όταν οι νέες εργάτριες σφήκες πετάξουν, αυτή θα παραμείνει μέσα στη φωλιά μέχρι το θάνατό της. Η τελευταία της γέννα θα είναι αποκλειστικά βασίλισσες, όπως αυτή.  Και πάλι από την αρχή... 

Η Σφήκα της Καστανιάς. "Dryocosmus kuriphilus Yasumatsu"

Μας ήρθε από την Ασία και συγκεκριμένα από την Κίνα. Ενώ ζούσε εκεί χιλιάδες χρόνια δίχως να εξαπλώνεται, ξαφνικά εξαπλώθηκε σε όλη την Ευρώπη. Καθόλου πρωτότυπο αν σκεφθούμε ότι και το βαρρόα ζούσε χιλιάδες χρόνια στην Κορεατική χερσόνησο, και ξαφνικά, ως δια μαγείας, εξαπλώθηκε σε όλον τον κόσμο.  

Η σφήκα της καστανιάς γεννά ως και 100 αυγά στα φυλλώματα και βλαστούς της καστανιάς δημιουργώντας μέσα στο φυτό κηκίδες (κάτι σαν κουκούλι). 

Σε μερικά χρόνια το προσβεβλημένο δένδρο μπορεί ακόμα και να ξεραθεί. 

Ενήλικο άτομο σφήκας

Η όμορφη καστανιά πάνω από την βρύση του χωριού. Από μακριά δεν φαίνεται κάτι ανησυχητικό. 

Από κοντά όμως βλέπουμε αυτά τα ... δεν είναι φρούτα, είναι κουκούλια. 

Εξαπλώθηκε στην Ευρώπη ραγδαία διότι δεν έχει φυσικούς εχθρούς. Το υπουργείο λοιπόν έφερε τον φυσικό της εχθρό, το έντομο Torymus sinensis, που παρασιτεί την σφήκα όπως περίπου το βαρρόα παρασιτεί τη μέλισσα. Γενά μέσα στα κουκούλια της σφήκας και τα καταστρέφει. 

Αυτό το μυγάκι είναι ο φυσικός εχθρός της σφήκας. 

Torymus sinensis πρός απελευθέρωση σε καστανοδάσος των Βαρδουσίων. 

 Δυστυχώς η σφήκα ήρθε για να μείνει. Δηλαδή το Torymus sinensis δεν θα την εξαφανίσει, αλλά θα κρατά τους πληθυσμούς της σε μικρό αριθμό, ώστε οι καστανιές να μην κινδυνεύουν. 
Τώρα... τι επίδραση θα έχουν μακροπρόθεσμα αυτά να δύο νέα έντομα στο οικοσύστημά μας, δε το γνωρίζω.
Πάντως όποπυ δείτε καστανιές να έχουν αυτή την εικόνα, πρέπει να ειδοποιήσετε το υπουργείο. 

Σφηκοφωλιά στο έδαφος

και άλλες σφήκες, ατελείωτες ... 

Οι εικόνες είναι από την βόρειο Εύβοια, όπου αυτή την εποχή διατηρώ δύο μελισσοκομεία για το πεύκο, τον κισσό, τον αρκουδόβατο και το ρείκι. 

Διπλα ακριβώς στις κυψέλες μου υπήρχε μία μεγάλη τρύπα. Στην αρχή νόμιζα πως είναι τρύπα ποντικών ή κάποιου τρωκτικού. Αμέσως όμως είδα τις κίτρινες σφήκες "Vespula Vulgaris" να μπαινοβγαίνουν πετώντας κάθετα όπως τα αεροσκάφη Harrier. 

 Παρατήρησα ακόμα ότι πολλές σφήκες μαζεύονταν πάνω από το έδαφος του δρόμου και πετούσαν σχεδόν ακουμπώντας στο χώμα. Δεν καταλαβαίνω γιατί έχουν αυτή τη συμπεριφορά. Τι το ενδιαφέρον άραγε να έχει το χώμα για τις σφήκες; 

Πάντως δεν είδα καμία σφήκα να ενοχλεί τα μελίσσια μου. Τα αγνοούσαν επιδεικτικά. 

Προσέξτε πόσο μεγάλη είναι η τρύπα, που τους επιτρέπει να μπαινοβγαίνουν πετώντας και όχι περπατώντας.

Βασίλισσες σφήκες Vespula Voulgaris

Σήμερα ξεκίνησα το συρμάτωμα σε πλαίσια που είχα αποθηκευμένα μέσα σε πατώματα, στην αυλή του σπιτιού μου. Φαίνεται ότι το χειμώνα βρήκαν εκεί καταφύγιο μερικές  βασίλισσες των σφηκών.  Ο ετήσιος κύκλος των σφηκών διαφέρει από εκείνο των μελισσών. οι σφήκες το χειμώνα διαλύουν τη φωλιά. Ο τελευταίος γόνος γίνεται βασίλισσες που φεύγουν και βρίσκουν καταφύγιο μέσα σε κουφάλες, τρύπες ή όπου αλλού θεωρήσουν ότι θα παραμείνουν ασφαλείς μέσα στο χειμώνα. Το σώμα τους εκκρίνει γλυκερίνη και τυλίγονται με αυτή την ουσία για να παραμείνει υγρό. 

Την άνοιξη βγαίνουν από τη χειμερία νάρκη, φτιάχνουν μία μικρή φωλιά και ταΐζουν μόνες τους τα πρώτα μικρά. Όταν οι νέες σφήκες (εργάτριες) μεγαλώσουν, τότε αναλαμβάνουν εκείνες την συλλογή φαγητού και το τάισμα των μικρών. 

Οι εικόνες και το video δείχνουν τη μία από τις δύο που βρήκα σήμερα. Μάλιστα τη δεύτερη δεν την πρόσεξα και την "χούφτωσα". Παρόλα αυτά ήταν ακόμα μουδιασμένη και δε με πείραξε. Ενοχλήθηκε για λίγο και έπεσε πάλι σε ακινησία. 

Προσέξτε την κοιλιά της. Είναι σχεδόν διπλή από την κοιλιά μιας εργάτριας

Στο video φαίνεται να προσπαθεί να "χτυπήσει" την πένσα. Αφού ελευθερωθεί (την είχα πιάσει απαλά) ξεκίνησε να περπατά αλλά δε  μπόρεσε να πετάξει. προφανώς ήταν ακόμα "πιασμένη" από τη χειμερία νάρκη.  Δεν κούνησε καθόλου τα φτερά της. Μάλλον έψαχνε για ασφαλή χώρο να ακινητοποιηθεί και πάλι.

Σφηκοφωλιά

Με παρακάλεσε  γνωστός μου να μαζέψω ένα μελίσσι από ένα χώρο στάθμευσης αυτοκινήτου ενός γνωστού του. Μάζεψα τα σύνεργα, πήρα σκάλα, κυψέλη κλπ... και πήγα. Είναι η πολλοστή φορά που αντί για μελισσοφωλιά βρίσκω σφηκοφωλιά, αλλά ετούτη ήταν τεράστια! 

Vespula Vulgaris - Περίεργα πράγματα.

Vespula Vulgaris λέγεται η κοινή γνωστή κίτρινη σφήκα που μας έχει τσιμπήσει όλους όταν ήμασταν μικροί. Το να βρείς φωλιά δεν είναι κάτι δύσκολο αφού υπάρχουν σε μεγάλο αριθμό, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση  υπάρχουν μερικά ερωτηματικά.
 

1. - Γιατί τέτοια εποχή (23/12/2013) υπάρχει ακόμα η αποικία; Κανονικά θα έπρεπε να υπάρχει μόνον η βασίλισσα, και αυτή κρυμμένη συνήθως μέσα στη γή, σε χειμερία νάρκη. Γιατί οι εργάτριες σφήκες δεν έχουν πεθάνει;

2. - Η φύση του τσιμεντόλιθου είναι τέτοια που αφήνει το νερό να περάσει μέσα από τις τρύπες του. Πώς επιβιώνουν εκεί αφού η βροχή περνάει μέσα;
 

3. - Στην τελευταία εικόνα θα δείτε κάτι περίεργο. Μέσα στην σφηκόμπαλα υπάρχει ένα ξένο ζώο. Είναι ένας σκώληκας από αυτούς που βρίσκονται σε αφθονία στην περιοχή μου. Τι δουλειά έχει μέσα στις σφήγκες; Τυχαία βρέθηκε πάνω στη μάντρα μέσα στον τσιμεντόλιθο, ή εκείνες τον έφεραν και γιατί; 

Τίποτα δε δείχνει τι βρίσκεται με΄σα στον τσιμεντόλιθο.

Η φωλιά έχει πέσει, αλλά στα τέλη του Δεκέμβρη οι σφήκες είναι ακόμα ζωντανές.

Στο κέντρο της εικόνας φαίνεται ένα άλλο έντομο (σκώληκας) .
Είναι βέβαιο ότι κάποιο ρόλο παίζει.  Αλλά ποιόν;

Σερσένια (Vespa Crabro) στην παγίδα τους

Αναποτελεσματική φέτος η σφηκοπαγίδα.

Κάθε χρόνο χρησιμοποιώ με άριστα αποτελέσματα την κλασσική σφηκοπαγίδα, αυτή δηλαδή με τους δύο ορόφους που έχουν μεταξύ τους το χωνί και πάνω κλειστή με σίτα (εγώ βάζω βασιλικό διάφραγμα για να μην έχω τέτοια προβλήματα) .

Η σφηκοπαγίδα

Φέτος όμως η παγίδα λειτούργησε μόνον μία ημέρα, την πρώτη!  Μετά άλλες  σφήκες δεν της έδιναν καμία σημασία και άλλες περνούσαν από μπροστά της, έκαναν μία βόλτα, κάθονταν λίγο επάνω της και μετά έφευγαν. Είχα βάλει για δόλωμα κονσέρβα σκουμπρί και δούλευε καλά μόνον  την πρώτη μέρα. Τι άλλες μέρες τίποτα παρόλο που καθημερινά βάζω φρέσκο δόλωμα αφού την νύκτα κάποιο ζούδι το τρώει. Υπέθεσα ότι δεν θα τους άρεσε το δόλωμα και περιοδικά το άλλαζα: Έβαλα ζαμπόν, γατοτροφή … και τώρα φρέσκια μυρωδάτη σαρδέλα. 

Φρέσκια σαρδέλα, κι όμως δεν της δίνουν σημασία

Οι σφήκες συνεχίζουν να αγνοούν την παγίδα επιδεικτικά και πηγαίνουν ακριβώς δίπλα και αρπάζουν μέλισσες. Έχω καταντήσει να τις κυνηγώ με την απόχη. Αν με δει κανένας γνωστός θα νομίσει ότι τρελάθηκα.

Μπροστά στην είσοδο της κυψέλης δίπλα στην παγίδα. Έτοιμη να αρπάξει μέλισσα

Μπορεί κάποιος να καταλάβει τι δεν κάνω σωστά; 

Άτιμο πράγμα

Σφηκοφωλιές στα χόρτα.

Είχα δει  την σφήκα  Vespula Vulgaris να κάνει φωλιές καλά κρυμμένες στα πιο απίθανα σημεία, αλλά ποτέ μου δεν την είχα δει να φτιάχνει φωλιές στα λεπτά χόρτα, εκτεθειμένη σε κάθε καιρό και εχθρό.  

Παρακάτω βλέπετε εικόνες από δύο σφηκοφωλιές, μια στο Μαρκόπουλο Μεσογείων (οι τρεις πρώτες) και μια στην Σπερχειάδα (οι δύο τελευταίες). 
Τι συμβαίνει και οι σφήκες έπαψαν να κρύβουν την φωλιά τους; Έχετε διαπιστώσει κι εσείς αυτό το φαινόμενο;