12.2.19

Κύριε Ντούρα, γιατί τόσος φόβος για το facebook;

Στο σημείωμα του συντάκτη (editorial )  του τρέχοντος τεύχους του Μελισσοκομικού Βήματος, ο κ. Ντούρας μεταξύ άλλων γράφει:
"Η προσπάθεια κάποιων να ασκήσουν συνδικαλισμό μέσω φέισμπουκ  και να καθορίσουν την μοίρα μας δεν γίνεται αποδεκτή."



Και αναρωτιέμαι γιατί τόσος φόβος για το facebook;   Το facebook είναι σήμερα το δυναμικότερο μέσον επικοινωνίας. Μπορείς με το πάτημα ενός κουμπιού να μιλήσεις ταυτόχρονα σε χιλιάδες ανθρώπους, να στείλεις έγγραφα, εικόνες, αρχεία ήχου, βίντεο, να κάνεις τηλεδιάσκεψη* … και όλα αυτά απολύτως δωρεάν!
Σήμερα η μεγαλύτερη και πλέον ελεύθερη διακίνηση ιδεών γίνεται μέσω facebook.

Σήμερα όλα τα ολοκληρωτικά καθεστώτα τρέμουν το facebook, γιατί είναι το μέσον με το οποίο οι πολίτες μπορούν να επικοινωνούν μεταξύ τους από οποιαδήποτε απόσταση και να δημιουργούν συντονισμένες συλλογικότητες. Αυτή την ελευθερία που έχουμε λόγω facebook, κάποιοι δεν την θέλουν – τους ενοχλεί, μήπως ξυπνήσουν οι δούλοι. Μέχρι τώρα που η επικοινωνία και άρα ο συντονισμός των πολιτών ήταν δύσκολη υπόθεση, τους βόλευε. Αλλά πρέπει να πάρουν επιτέλους χαμπάρι ότι οι εποχές αλλάζουν, και όποιος σήμερα δεν είναι ικανός να χρησιμοποιήσει το διαδίκτυο, θεωρείται ο αναλφάβητος του αιώνα μας.

Παραπάνω έβαλα έναν αστερίσκο στη λέξη τηλεδιάσκεψη. Προσέξτε λοιπόν:

Το ΔΣ της ΟΜΣΕ έπρεπε να συνεδριάσει τουλάχιστον μία φορά το μήνα, δηλαδή 12 φορές το χρόνο, έμαθα ότι φέτος συνεδρίασε μόνον μία φορά τον Δεκέμβριο στο ΣΕΦ. Ενώ διανύουμε μία εποχή συσσωρευμένων προβλημάτων για την μελισσοκομία, προφανώς οι αντιπρόσωποι των μελισσοκομικών συλλόγων έχουν απαξιώσει την ομοσπονδία. Γιατί μη μου πείτε ότι όλοι τους έτυχε να αρρωσταίνουν μία φορά το μήνα.  Αλλά σου λέει που να τρέχουμε τώρα… ντάξ… 
Αυτό το ΔΣ που βαριέται, θα μπορέσει να αντιμετωπίσει τα προβλήματα του κλάδου;  
Μας αντιπροσωπεύει;  Το εμπιστευόμαστε;

Εδώ έρχεται η τηλεδιάσκεψη (βιντεοκλήση), όπου αν την αξιοποιήσουμε δεν χρειάζεται οι αντιπρόσωποι να ταξιδεύουν, όταν τουλάχιστον δεν μπορούν.  Επίσης ο σύλλογός μου έλαβε την απόφαση (και την εκτέλεσε!) να δημιουργήσει μία κλειστή ομάδα στο facebook αποκλειστικά για την επικοινωνία των μελών του με τα όργανα του συλλόγου, προκειμένου τα όργανα του συλλόγου να γνωρίζουν την βούληση των μελών.  Έτσι λοιπόν αν εγώ πχ ως αντιπρόσωπος του συλλόγου κληθώ να ενεργήσω ξαφνικά για κάτι που ο σύλλογος μέχρι σήμερα δεν έχει πάρει απόφαση, το αναρτώ στην συγκεκριμένη ομάδα υπό μορφή δημοσκόπησης (ψηφοφορίας) και έτσι γνωρίζω πως να πράξω σύμφωνα με την βούληση των μελών του συλλόγου και όχι αυθαίρετα από μόνος μου.

Εδώ και η ΟΜΣΕ θα μπορούσε να έχει μία τέτοια κλειστή ομάδα για το ΔΣ, ώστε όταν κάποιο μέλος του ΔΣ θέλει να ενημερώσει ή ρωτήσει τα υπόλοιπα, να μην είναι αναγκασμένο να πάρει 10 τηλέφωνα. Και ταυτόχρονα αυτά που έχουν γραφεί, θα παραμείνουν πάντα εκεί ώστε κανείς τους να μην μπορεί να το αρνηθεί ή να τα διαστρεβλώσει.

Πολυεθνικές εταιρείες που διαχειρίζονται δισεκατομμύρια, συνεδριάζουν από διάφορα μέρη του κόσμου με τηλεδιάσκεψη. Δεν είναι χαζοί.

Ναι… ξέρω… ξέρω… υπάρχουν και μεγάλοι άνθρωποι που δεν καταφέρνουν να χρησιμοποιήσουν την νέα τεχνολογία. Εδώ έχω να απαντήσω το εξής:

Όταν ΘΕΛΕΙΣ να κάνεις κάτι, θα βρείς έναν τρόπο.
Όταν ΔΕΝ ΘΕΛΕΙΣ, θα βρείς μια δικαιολογία.

Στα δύο βίντεο στο τέλος της ανάρτησης, θα δείτε δύο κοπέλες να παίζουν πιάνο. Η μία δεν έχει δάκτυλα στο ένα χέρι, και η άλλη δεν έχει καθόλου χέρια και παίζει με τα πόδια. Ήθελαν να παίξουν πιάνο και έπαιξαν.  ΗΘΕΛΑΝ!

Δεν υπάρχει το "δεν μπορώ" υπάρχει μόνον το «"δεν θέλω, άει παράτα με".
Βεβαίως είναι δικαίωμα του καθενός να μην θέλει, αλλά να λέμε όμως τα πράγματα με το όνομά τους.

Κύριε Ντούρα, ο ψηφιακός συνδικαλισμός από εμάς τους μελισσοκόμους έχει γίνει απολύτως αποδεκτός και μάλιστα τον χρησιμοποιούμε κατά κόρον, διότι αυτό είναι το παρόν και το μέλλον.  Δεν γίνεται αποδεκτός μόνον από εσάς, αλλά δεν μας είπατε τον λόγο.  Θα περιμένω …

Για τα υπόλοιπα του κειμένου, σε κάποια συμφωνώ σε κάποια διαφωνώ,  και θα τα θίγω εν καιρώ.




6.2.19

Κοπή πίτας & Γενική Συνέλευση του "Κηφήνα"

Φέτος η βασιλόπιτα δεν θα έχει φλουρί,
αλλά θα γίνει κλήρωση με πολλά - πολλά δώρα.

Κλίκ στην εικόνα για μεγέθυνση
Κλίκ στην εικόνα για μεγέθυνση

Κλίκ στην εικόνα για μεγέθυνση

3.2.19

Πολλά δώρα στην ΓΣ του Κηφήνα

Πρός τα μέλη του "Κηφήνα"
Αυτή τη φορά η πίτα μας δεν θα έχει φλουρί.
Θα υπάρχουν όμως πολλά δώρα που θα δοθούν με κλήρωση.
Παρασκευή 8 / 2 / 2019 θα είμαστε όλοι εκεί

Κάντε κλίκ πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση. 

18.1.19

The name "Macedonia"

I want to inform my facebook friends who do not speak greek, about the problem of naming the former F.Y.R.O.M. Macedonia.



The current inhabitants of the former Yugoslavia have absolutely nothing to do with the ancient Greek race of the Macedonians, nor with the name Macedonia.
The Macedonians are Greeks, while the Yugoslavs are a mix of Slavs, Bulgarians, Albanians, Serbs, etc., and they speak the Bulgarian language.
The Slavs came to the area in the 6th century, and have no right to use the name "Macedonia".
The name "Macedonia" is Greek, and only in the greek language does it make sense (the land of the tall people).
The name "Alexandros" (Alexander) is greek, and only in the greek language does it make sense (the one who repels men ( = rival warriors) as a bulletproof jacket repels bullets).
The name "Philippos" is greek, and only in the greek language does it make sense (friend of horses).
There has never existed such thing as a “Macedonian language”. The Macedonians are Greeks, who spoke greek and worshiped the Greek gods.
The present region of Yugoslavia was not called Macedonia, but it was called Paionia and the inhabitants Paions.
Yugoslavs want to claim the name Macedonia, to rightfully invade certain greek land (called Macedonia) and have access to the Aegean.
================================================================

Μετάφραση στα Ελληνικά.

Οι σημερινοί κάτοικοι  της πρώην Γιουγκοσλαβίας δεν έχουν απολύτως καμία σχέση με τον αρχαίο Ελληνικό φύλλο των Μακεδόνων, ούτε και με το όνομα Μακεδονία. 

Οι Μακεδόνες είναι Έλληνες, ενώ οι Γιουγκοσλάβοι είναι ένα συνονθύλευμα από Σλάβους, Βούλγαρους, Αλβανούς, Σέρβους κλπ. και μιλούν την Βουλγαρική Γλώσσα.

Οι Σλάβοι ήρθαν στην περιοχή τον 6ο αιώνα, και δεν έχουν κανένα δικαίωμα να χρησιμοποιούν το όνομα «Μακεδονία».

Το όνομα «Μακεδονία» είναι Ελληνικό, και μόνον στην Ελληνική γλώσσα έχει νόημα ( ο τόπος με τους υψηλούς ανθρώπους.

Το όνομα «Αλέξανδρος» είναι Ελληνικό, και μόνον στην Ελληνική γλώσσα έχει νόημα ( εκείνος που απωθεί τους άνδρες (πολεμιστές) όπως πχ ένα αλεξίσφαιρο απωθεί τις σφαίρες).

Το όνομα «Φίλιππος» είναι Ελληνικό, και μόνον στην Ελληνική γλώσσα έχει νόημα ( ο φίλος των αλόγων).

Δεν υπάρχει ούτε υπήρξε ποτέ Μακεδονική γλώσσα. Οι μακεδόνες είναι Έλληνες, μιλούσαν Ελληνικά και λάτρευαν τους θεούς των Ελλήνων.

Η σημερινή περιοχή της Γιουγκοσλαβίας δεν ονομαζόταν Μακεδονία, αλλά ονομαζόταν Παιονία και οι κάτοικοί της Παίονες.
  
Οι Γιουγκοσλάβοι θέλουν το όνομα Μακεδονία, για να διεκδικήσουν Ελληνικά εδάφη, και να έχουν πρόσβαση στο Αιγαίο. 



 Όσοι έχετε φίλους από το εξωτερικό, αν συμφωνείτε με την ανάρτηση, κοινοποιήστε. Διότι ο ξένος πολίτης που δεν γνωρίζει ιστορία, εσφαλμένα νομίζει ότι οι Σλάβοι είναι Μακεδόνες και το κράτος τους Μακεδονία, και ότι δήθεν εμείς οι Έλληνες δεν αναγνωρίζουμε την ανεξαρτησία τους, και θέλουμε να τους προσαρτήσουμε στην Έλλάδα. 


Δεν διεκδικούμε τα εδάφη τους. Διεκδικούμε μόνον να μη χρησιμοποιούν το ΟΝΟΜΑ "Μακεδονία" στην ονομασία τους κράτους τους.

12.1.19

Το πρόβλημα με το Στεγανωτικό Ελαστομερές Χρώμα στις κυψέλες.

Και εννοώ το πρόβλημα που αντιμετώπισα εγώ … ίσως άλλοι να μην είχαν πρόβλημα. Άλλωστε γι αυτό κάνουμε τέτοιες συζητήσεις, για να μαθαίνουμε ό ένας από τον άλλον.

Το ελαστομερές χρώμα είναι ένα χρώμα νερού που όταν στεγνώσει δημιουργεί μία ελαστική πέτσα σαν λάστιχο, και έτσι προστατεύει το υλικό στο οποίο έχει κολλήσει.  Επειδή είναι ελαστικό,  δεν έχει πρόβλημα με την διαστολή των υλικών που προστατεύει.  

Αποτελεί όμως πρόβλημα η πρόσφυση:  Οι οδηγίες του κατασκευαστή είναι να ασταρώσουμε το ξύλο με το ίδιο το χρώμα, αλλά καλά αραιωμένο με νερό. Προφανώς για να ποτίσει τους πόρους του ξύλου και να δημιουργηθούν "ρίζες" του χρώματος μέσα στο ξύλο, για να πιάσει γερά..

Μετά εφαρμόζουμε δύο χέρια με το χρώμα (αραιωμένο 5% με νερό για να δουλεύεται). Εφαρμόζουμε το δεύτερο χέρι "σταυρωτά" με το πρώτο.  Δηλαδή αν στο πρώτο χέρι η βούρτσα πήγαινε πάνω – κάτω, στο δεύτερο χέρι η βούρτσα πρέπει να πηγαίνει δεξιά – αριστερά.
Προσέξτε την παρακάτω εικόνα.


Οι ρίζες του χρώματος έγιναν κατά το αστάρωμα με αραιωμένο χρώμα. Αν δεν γίνουν ρίζες, τότε η λαστιχένια πέτσα σε λίγο καιρό θα ξεκολλήσει  όπως ξεκολλάμε το σελοτέιπ από μία γυάλινη επιφάνεια.  Αν μέσα στο ξεκόλλημα περάσει νερό και μείνει μεταξύ του ξύλου και της λαστιχένιας πέτσας, θα κρατά το ξύλο βρεγμένο και αφού η υγρασία δεν θα μπορεί να φύγει από το λάστιχο, το ξύλο θα σαπίσει.
Το ίδιο θα συμβεί αν η κυψέλη πληγωθεί από το ξέστρο, εκεί που ανοίγουμε το καπάκι. Και το αποτέλεσμα είναι αυτό που βλέπετε στην παρακάτω εικόνα.

Το νερό που θα περάσει εκεί, θα μείνει μέσα και θα σαπίσει το ξύλο.
Από το ξέστρο

Σε περίπτωση που θέλετε να χρησιμοποιήσετε το ελαστομερές στεγανωτικό, πέρα από την πρέπουσα προσοχή στις οδηγίες χρήσης, προσέξτε τρία πράγματα:

1. Μην εφαρμόσετε το ελαστομερές σε κυψέλες που έχουν ξαναβαφεί με χρώματα, αν δεν βγάλετε πρώτα το προηγούμενο χρώμα. Διαφορετικά δεν θα δημιουργηθούν ρίζες.

2. Μην εφαρμόσετε το ελαστομερές σε κυψέλες που τις έχετε περάσει λινέλαιο. Και πάλι δεν θα δημιουργηθούν ρίζες, και το ελαστομερές θα ξεκολλήσει σαν ταινία.

3. Αν βάψετε τις κυψέλες με ελαστομερές, ΠΡΕΠΕΙ οπωσδήποτε να βάψετε με άλλη μπογιά (ριπολίνη ή κάτι άλλο) το πάνω και κάτω μέρος των πατωμάτων, εκεί που ακουμπούν τα πατώματα το ένα με το άλλο. Ακόμα και αν βεβαιωθείτε ότι το χρώμα έχει στεγνώσει, αν ντανιάρετε τα πατώματα το ένα πάνω στο άλλο, το ελαστομερές θα γίνει ένα σώμα, και τα πατώματα θα κολλήσουν μεταξύ τους τόσο γερά που θα πρέπει να τα σπάσετε για να τα ξεκολλήσετε. Εγώ την πρώτη φορά την έπαθα.    Σας προειδοποίησα! 

Κυψέλες που βάφτηκαν πριν 10 χρόνια αποκλειστικά μόνον με ελαστομερές στεγανωτικό, και δεν τις πλήγωσα με κτυπήματα ή με το ξέστρο, είναι ακόμα σαν καινούργιες.
Οι εικόνες που είδατε παραπάνω είναι από ξαναβαμμένες κυψέλες, όπου το ελαστομερές δεν δημιούργησε ρίζες και έφυγε εύκολα.

Και κάτι άλλο. Υπάρχει το ελαστομερές σταγανωτικό τοίχων (δηλαδή καθέτων επιφανειών) και το ελαστομερές σταγανωτικό ταρατσών (δηλαδή οριζοντίων επίπεδων επιφανειών). Ο χρωματοπώλης συνήθως έχει μόνον ταρασών, και θα σας πεί ότι είναι το ίδιο. Όμως δεν είναι! Αυτό για τους τοίχους είναι λεπτόκοκκο και έχει καλύτερη πρόσφυση. Αυτό να προτιμήσετε.

Για το βάψιμο της κυψέλης εσείς με ποιό είδος χρώματος έχετε μείνει ευχαριστημένοι; 






5.1.19

Μανιτάρια τρώνε τις κυψέλες


Δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπω να φυτρώνουν μανιτάρια στα ξύλα της κυψέλης. Αυτή τη φορά όμως γίνεται καταστροφή. Το μεγαλύτερο μέρος των κυψελών μου έχει γεμίσει μανιτάρια και σαπίζει τα ξύλα. (Για το σάπισμα των ξύλων ευθύνεται  επίσης και το ελαστομερές  στεγανωτικό, που τελικά δεν ήταν αυτό που νόμιζα. Θα το θίξω σε μελλοντική ανάρτηση). 

Νομίζω δεν υπάρχει λόγος να προσπαθήσω να τις σώσω, μάλλον θα παιδευτώ πολύ και το αποτέλεσμα δεν θα είναι ικανοποιητικό. Θέλω όμως να μάθω την αιτία που συνέβη αυτό, για να προφυλάξω τις επόμενες. 

Γιατί γέμισαν οι κυψέλες μανιτάρια; 
Υπήρχε ο σπόρος μέσα στα ξύλα, ή απέκτησαν τον σπόρο μετά την κατασκευή τους;

Έχετε αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα; Καταφέρατε να το λύσετε;

Τι μπορούμε να κάνουμε για να μην έχουμε τέτοια προβλήματα στο μέλλον;