Mέλη της Τrilateral Commission οι νέοι πρωθυπουργοί, Λ. Παπαδήμος στην Ελλάδα και Μάριο Μόντι στην Ιταλία

Έλαβα το παρακάτω email και μου φαίνεται ενδιαφέρον.

Ο μάνατζερ της κυβερνώσας ελίτ
Της ΑΡΙΣΤΕΑΣ ΜΠΟΥΓΑΤΣΟΥ

Ο κ. Λουκάς Παπαδήμος δεν είναι «επαρχιώτης στην Ομόνοια», όπως θα βόλευε ένας τέτοιων χαρακτηριστικών πρωθυπουργός «ορισμένου χρόνου». Ανήκει στην κυβερνώσα ελίτ, έχει εκπαιδευτεί απ' αυτήν, όλη του η καριέρα είναι δρομολογημένη και πειθαρχημένη στα κέντρα που μεριμνούν ώστε μια παγκόσμια οικονομική δύναμη να υπαγορεύει στην πολιτική.

Μπήκε σε κάθε σπίτι Μπήκε σε κάθε σπίτι Τα καρτέλ, οι πολυεθνικές, οι τράπεζες κ.ά., μέσα από τα think tank που διαθέτουν, διαλέγουν και τους ανθρώπους που τους εκπροσωπούν στα παγκόσμια κέντρα λήψης αποφάσεων. Διαλέγουν τους managers από τη μια, ενώ από την άλλη «κατασκευάζουν» πολιτικούς.

Ο κ. Λουκάς Παπαδήμος, πρωθυπουργός-διασώστης της χώρας, με τη συμφωνία όλων, πλην της Αριστεράς, ανήκει στην παγκόσμια κυβερνώσα ελίτ. Εδώ και χρόνια είναι μέλος της Τριμερούς Επιτροπής (Trilateral Commission) που «φτιάχνει» παγκόσμιους ηγέτες, προκειμένου να προστατεύσει τα συμφέροντα του καπιταλισμού, τώρα με όρους παγκοσμιοποίησης. Η Tri- lateral από τα δημοσιευμένα ντοκουμέντα της πασχίζει να διαχειριστεί την πολιτική σταθερότητα, χωρίς υπερβολική δημοκρατία, υπεραμύνεται της ελεύθερης διακίνησης κεφαλαίων, ασφαλώς δεν είναι συνωμοσία, αλλά αιχμή του δόρατος του παγκόσμιου κεφαλαίου, που αποδέχεται μόνο την «υπαλληλοποιημένη πολιτική» ή τους εκπαιδευμένους απ' αυτήν τεχνοκράτες.

Χθες, ένα μέλος της Trilateral ανέλαβε τα ηνία στην κυβέρνηση των Αθηνών. Εχει προηγηθεί επιτήρηση και επέλαση του ΔΝΤ, της ΕΚΤ κ.ά., ενώ αυτό που έπεται -σίγουρα- δεν είναι ο θρίαμβος της πολιτικής.

Χθες, επίσης, στη γειτονική Ιταλία, που δοκιμάζεται μέσα από μια παρόμοια με τη δική μας πολιορκία των δανειστών και των spreads, γνωστοποιήθηκε ότι μεταβατικός πρωθυπουργός μετά την παραίτηση Μπερλουσκόνι θα αναλάβει ο Mario Monti.

Πρόκειται για ακόμα ένα μέλος τής Trilateral, που μάλιστα ηγείται και του ευρωπαϊκού σκέλους της (προεδρεύει). Προφανώς η Trilateral στην αναμπουμπούλα χαίρεται και «επεμβαίνει».

Πάντως, ο κ. Λ. Παπαδήμος δεσπόζει στη λίστα των μελών της Τριμερούς, αυτού του κλειστού προπυργίου του καπιταλισμού, και στην ιστοσελίδα εμφανίζεται προβεβλημένο, από τις 21 Οκτωβρίου 2011, δημοσίευμα των «Financial Times» «by Loucas Papademos».

Λίστα εκλεκτών

Το όνομα του κ. Παπαδήμου συγκαταλέγεται στη λίστα των εκλεκτών της Τριμερούς, που δεν είναι κοσμική, όπως η λέσχη Bilderberg, και περιλαμβάνει μεταξύ άλλων: κεντρικούς τραπεζίτες, επιτρόπους, μεγαλοστελέχη των Βρυξελλών, πρόσωπα-κλειδιά τραπεζών και ασφαλιστικών ομίλων, βιομηχάνους, διπλωμάτες, πανεπιστημιακούς, «Αθανάτους», στελέχη εταιρειών οπλικών συστημάτων, πρώην υπουργούς, ΝΑΤΟϊκούς, συστημικούς εκδότες και δημοσιογράφους. Από την Ελλάδα έτερα μέλη της Τριμερούς εμφανίζονται να είναι ο Παναγής Βουρλούμης (τέως πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΟΤΕ και νυν μέλος του Δ.Σ. της «Καθημερινής»), ο τέως πρόεδρος του ΣΕΒ, Οδυσσέας Κυριακόπουλος, ο διευθυντής τής «Καθημερινής» Αλέξης Παπαχελάς (παρίσταται και στις συνεδριάσεις της Bilderberg) και ο πρώην πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Γ. Βασιλείου.

Παλαιότερα, σε συνθέσεις της Τριμερούς εμφανιζόταν ο καθηγητής Λουκάς Τσούκαλης (ΕΛΙΑΜΕΠ) και ο διατελέσας και πρόεδρος του ΣΕΒ Στέλιος Αργυρός.

Κλίντον, Μπους και Κάρτερ ήταν μέλη της Τριμερούς, που συστήθηκε το 1973 από επίλεκτους του συστήματος, με στόχο να προετοιμάσει πολιτικές και ηγέτες για την παγκοσμιοποίηση που θα σφράγιζαν ιδιώτες από χώρες της Ευρώπης, της Βόρειας Αμερικής και της Ιαπωνίας αρχικά, που έγινε ομάδα Ασίας μετά.

Οι οικογένειες Ροκφέλερ και Ρότσιλντ εξακολουθούν να βάζουν τη σφραγίδα τους στην Τριμερή, με τους Ουμπέρτο Ανιέλι, Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι, Μινόρου Μακιχάρα, Σάιρους Βανς, Γουόρεν Κρίστοφερ κ.ά. να διαδραματίζουν τους ρόλους που τους αναλογούν για το συντονισμό των κέντρων πολιτικής, νομισματικής και διανοητικής ισχύος στην υπηρεσία του αναβαπτισμένου καπιταλισμού.

Ο κ. Λ. Παπαδήμος, εν κατακλείδι, ούτε φτωχοδιάβολος είναι ούτε ποτέ αναμείχθηκε με την εγχώρια διαπλοκή, που τόσο πολύ νοιάστηκε για τον ορισμό του ως πρωθυπουργού. Επέλεξε να είναι μάνατζερ της κυβερνώσας ελίτ, τώρα και με πολιτικό ρόλο στον τόπο του, επιβεβλημένος ίσως και μοιραίος πρώτα γι' αυτούς που συναίνεσαν για το διορισμό του. *

Η Μέρκελ καθυστέρησε με δόλο τη βοήθεια στην Ελλάδα

Wikileaks: Η Μέρκελ καθυστέρησε με δόλο τη βοήθεια στην Ελλάδα

Παρασκευή, 11 Νοέμβριος 2011 01:14

Eγγραφο του Wikileaks που δημοσιεύεται στη Die Welt αποκαλύπτει την άγνοια και τις λανθασμένες εκτιμήσεις της γερμανικής κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της ελληνικής κρίσης, τo χειμώνα του 2010.

Το αποκαλυπτικό έγγραφο είναι από τις σημειώσεις του τότε αμερικανού πρέσβη στο Βερολίνο Philip D. Murphy, οι οποίες αναφέρονται στις ημέρες πριν και μετά τη σύνοδο κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης το Φεβρουάριο του 2010.

Πριν από τη σύνοδο, γράφει ο αμερικανός διπλωμάτης, έγιναν πολλές συζητήσεις στους κόλπους της γερμανικής κυβέρνησης για την κατάσταση στην Ελλάδα. Το μοναδικό αποτέλεσμα τους, προσθέτει, ήταν η απόφαση του Βερολίνου να αποσιωπήσει όσο το δυνατόν περισσότερο την επικείμενη ελληνική καταστροφή έναντι των γερμανών πολιτών.

Η γερμανική κυβέρνηση ήταν ευχαριστημένη που στη σύνοδο κορυφής της 11ης Φεβρουαρίου 2010, δεν αποφασίσθηκε οποιαδήποτε συγκεκριμένη βοήθεια για τη Ελλάδα.

«Η καγκελάριος Μέρκελ έδειχνε φανερά ανακουφισμένη, για το ότι δεν χρειάζεται ακόμη να εξηγήσει στους πολίτες, γιατί θα πρέπει να μεγαλώσει το δικό της χρέος-βουνό για να σώσει τους Έλληνες» προσθέτει.

Η Μέρκελ απέκρυπτε σύμφωνα με το έγγραφο το μέγεθος του ελληνικού προβλήματος απ' τους Γερμανούς και καθυστερούσε εν γνώση της να βοηθήσει την Ελλάδα με αποτέλεσμα να την οδηγήσει στην πτώχευση.

Η Μέρκελ καθυστέρησε με δόλο τη βοήθεια στην Ελλάδα επιτρέποντας στις αγορές να της προκαλέσουν δραματικό χτύπημα.

Έγγραφο του Wikileaks για την Ελλάδα καίει τη Μέρκελ!

Τα ελαστικά αυτοκινήτου του κυνηγού και του μελισσοκόμου.

Δεν την ξαναπατάω! Το λάστιχο είναι βασική προϋπόθεση για να δείξει ένα αυτοκίνητο τις αρετές του.

Πήγα τα μελίσσια μου στην Β. Εύβοια όταν ήταν Σεπτέμβρης. Κοντά στον δρόμο δεν υπήρχε περίπτωση να βρώ μέρος αφού παντού υπήρχαν "σημάδια". Αναγκάστηκα λοιπόν να φτάσω σχεδόν σε κορυφή, μέσα από χωματόδρομους.

Όμως ο Οκτώβρης και ο Νοέμβριος έφεραν βροχές και οι χωματόδρομοι έγιναν λασπότοποι. Λάσπη, ανηφόρα και ένα βαρύ τρέιλερ ... και το αυτοκίνητο παρόλο που είναι 4x4 δεν τα κατάφερνε. Γλίστραγε δεξιά και αριστερά γιατί τα λάστιχα ήταν για άσφαλτο.

Αυτοί οι δρόμοι με λασπωμένο κοκκινόχωμα, δίνουν την αίσθηση ότι σπινάρεις πάνω σε γράσο.

Την επόμενη ημέρα πήγα στο βουλκανιζατέρ και άλλαξα ελαστικά. Έβαλα ελαστικά με μεγάλο τακούνι για λάσπη και χώμα. Τώρα ανεβαίνει λες και το τραβά επάνω μία "ανωτέρα δύναμη".

Δυστυχώς κάθε νόμισμα έχει και την όπισθεν πλευρά. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, τα ελαστικά με τα τακούνια κάνουν θόρυβο στην άσφαλτο - πολύ θόρυβο - ιδιαίτερα αν περάσεις τα 90 χλμ. Έτσι λοιπόν η λύση ήταν να πάρω δύο ζευγάρια ζάντες και να έχω τα ελαστικά μονίμως περασμένα στις ζάντες. Όταν θέλω να πάω σε άγρια μέρη, τότε αλλάζω εύκολα και γρήγορα τα ελαστικά και δεν υπάρχει πρόβλημα. 

Ειδικό Δικαστήριο στο τέλος της διαδρομής…

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Σε λιγότερες από 72 ώρες θα ξέρουμε με ποιονακριβώς τρόπο θα μας ξαποστείλουν στη χρεοκοπία οι ευρω-εταίροι, δανειστές και επιτηρητές της Ελλάδας. Όλοι αυτοί οι τύποι, που έχουναποδείξει την τελευταία διετία πέραν πάσης αμφιβολίας ότι δεν μπορούν να διαχειριστούν ούτε τα ζητήματα του οίκου τους και να σώσουν τα τομάρια τους, είναι έτοιμοι να μας πετάξουν σανσαβούρα από ένα αερόστατο που συνεχώς χάνει ύψος.

Δέσμευση σαφής δεν προκύπτει από όσα ρεπορτάζ είχαν δημοσιευθεί έως χθες το βράδυ από τις Βρυξέλλες για το ύψος του «κουρέματος» του ελληνικού χρέους. Τα ποσοστά απομείωσης επί των ομολόγων που κατέχουν ιδιώτες, του ύψους 50% ή και 60%, παραμένουν ως προτάσεις ή υποθέσεις εργασίας μέχρι τη λήψη της οριστικής απόφασης.

Πόση σημασία όμως έχουν για τη μοίρα της Ελλάδας αυτά τα ποσοστά, όταν οι οίκοι αξιολόγησης έχουν προειδοποιήσει εδώ και ένα δίμηνο περίπου ότι ακόμη και το 21% της 21ης Ιουλίου – το οποίο θεωρείται ήδη κατά πολύ ξεπερασμένο – θα πρέπει να θεωρηθεί χρεοκοπία διότι οι κάτοχοι ομολόγων χάνουν από την αξία τους; Μάλλον ελάχιστη.

Προφανώς θα αναζητηθεί η «φόρμουλα» ώστε να εμφανιστεί η ελεγχόμενη πτώχευση σαν… «μη πτώχευση» – θυμάστε εκείνο το περίφημο ανδρεοπαπανδρεϊκό «μη πόλεμος»;

Επιπλέον είναι πολύ πιθανό αυτό το 50 ή 60 ή και παραπάνω τοις εκατό να γίνει σε δύο δόσεις, ώστε να «κερδηθεί» ελάχιστος ακόμη χρόνος.

Το αποτέλεσμα όμως είναι το ίδιο: η Ελλάδα θα πτωχεύσει υπό τον έλεγχο των δανειστών της. Είτε ομολογημένα είτε ανομολόγητα. Με όλες όμως τις συνέπειες στην πλάτη της.

Πτώχευση για το… τίποτα

Με εξαίρεση τους τελάληδες και τους παπαγάλους της «Παραμυθούπολης» (την οποία συνιστά η επίσημη«ενημέρωση» στη θλιβερή χώρα μας), όλες οι ρεαλιστικές εκτιμήσεις λένε ότι από μια μείωση της αξίας των ομολόγων που κατέχουν ιδιώτες κατά 50% το όφελος – σε ένα χρέος 360 δισ. ευρώ – δεν μπορεί, υπό ιδανικές συνθήκες, να ξεπεράσει τα… 30, άντε 40 δισ. ευρώ.

● Γιατί λοιπόν η Ελλάδα πρέπει να πτωχεύσει και να υποστεί όλες τις συνέπειες της πτώχευσης για ένα ασήμαντο ποσόν, το οποίο είναι λιγότερο από το χρέος που μας φόρτωσε στα δύο χρόνια ζωής της ηκυβέρνηση Παπανδρέου;

● Γιατί πρέπει να φαλιρίσουμε τις τράπεζες και τα ταμεία και να ξαναχρεωθούμε στους ίδιους που διά της βίας μας οδηγούν σε ελεγχόμενη πτώχευση;

Προσέξτε μια… «λεπτομέρεια»: Σύμφωνα με τη νέα έκθεση της Κομισιόν μετά την τελευταία αξιολόγηση, οι δαπάνες για τόκους – αν όμως αφαιρέσουμε το χρέος που προέρχεται από τις κρατικές εγγυήσεις προς τις τράπεζες και είναι κάπου 85 δισ. μετά το 2008 – υπολογίζονται (χωρίς «κούρεμα»):

● Σε 14,6 δισ. ευρώ το 2011.

● Σε 15,1 δισ. ευρώ το 2012.

● Σε 16,5 δισ. ευρώ το 2013.

● Σε 17,3 δισ. ευρώ το 2014.

● Σύνολο 63,5 δισ. ευρώ.

Δηλαδή η υποτιθέμενη μείωση του χρέους δεν ισοδυναμεί ποσοτικά ούτε καν με τους τόκους τεσσάρων χρόνων για τα… τέσσερα πέμπτα του χρέους! Δηλαδή θα πτωχεύσουμε κυριολεκτικά για το τίποτα!!

Και άλλη μία «λεπτομέρεια»: Στην ίδια έκθεση της Κομισιόν, υπολογίζονται σε 62,2 δισ. τα μέτρα που πρέπει να λάβει η κυβέρνηση μέχρι και το 2014 για να μειώσει, σύμφωνα με τους τεθειμένους στόχους της, το έλλειμμα από το 15,8% του ΑΕΠ το 2009 στο 2,9% του ΑΕΠ στο τέλος του 2014.

Και κάτι ακόμη: Τα καθαρά έσοδα του κράτους το 2009 ήταν 48,49 δισ. ευρώ και το 2010 ήταν 51,17 δισ.

Ούτε τον τζίρο μιας χρονιάς δεν εξοικονομεί λοιπόν η εν εξελίξει πτώχευση;

Τα δικά τους κερατιάτικα…

Σε μια κανονική χώρα, μια κανονική κυβέρνηση, η οποία θα υπηρετούσε τον λαό που την εξέλεξε για να κυβερνά, θα πτώχευε μόνο εάν επρόκειτο να απαλλαγεί από τα χρέη της. Η κυβέρνηση της Ελλάδας αποδέχεται τις αποφάσεις των δανειστών για μια αναγκαστική ελεγχόμενη πτώχευση απλώς για να μειώσουμε κατά ελάχιστα ποσά τους τόκους!

Με βάση τις εκτιμήσεις της τρόικας, λοιπόν, έτσι όπως τις δημοσιοποίησε το πρακτορείο Bloomberg, με κούρεμα 50% το χρέος θα είναι στο 120% του ΑΕΠ το 2020. Αν το κούρεμα φτάσει το 60%, το χρέος θα βρίσκεται στο 110% το 2020.

Δηλαδή η κυβέρνηση Παπανδρέου βύθισε την Ελλάδα στην ύφεση, έσφιξε τη θηλιά στον λαιμό του ελληνικού λαού και τον οδηγεί στην εξαθλίωση, τον εξανδραποδισμό και την εξασφαλισμένη ανθρωπιστική καταστροφή για να επιστρέψει την αναλογία χρέους προς ΑΕΠ ελάχιστα κάτω από εκεί που την παρέλαβε!!!

Την ίδια ώρα αυτοί που σχεδιάζουν και επιβάλλουν αυτό το έγκλημα, δηλαδή τα αφεντικά της ευρωζώνης, δηλαδή οι… Γερμανοί, θέλουν αλλαγή των ευρωσυνθηκών ώστε οι χώρες που θεωρούνται δημοσιονομικά «ατάσθαλες» όχι μόνο να χάνουν όλα τα επίπεδα εθνικής κυριαρχίας και να βρίσκονται υπό πλήρη δημοσιονομική και πολιτική κατοχή, αλλά και να παραπέμπονται στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο…

Κι όλα αυτά στο όνομα της ευρωζώνης, του κοινού νομίσματος και της ενιαίας «οικονομικής διακυβέρνησης». Σχέδια από χώρες και ηγεσίες οι οποίες, στο πλαίσιο της… Ένωσης, ασκούν αμιγώς εθνική πολιτική την ίδια ώρα που την απαγορεύουν για όλους τους άλλους. Ιδιαίτερα τους πρόθυμους να ξεπουλήσουν τις χώρες τους…

Το μεγάλο κόλπο

Και πάμε στην ουσία του προβλήματος που θέσαμε πιο πάνω: Γιατί θα πτωχεύσουμε;

Μετά το κούρεμα και με τη διατήρηση του χρέους σε τόσο υψηλό επίπεδο, ακόμη και υπό… «ιδανικές» συνθήκες, η Ελλάδα θα βρίσκεται εκτός αγορών μέχρι το 2021 και άρα θα δανείζεται από τους ευρωμηχανισμούς μόνο για την εξυπηρέτηση του χρέους της – έχοντας εν τω μεταξύ εκχωρήσει τη διαχείρισή του στους επόπτες.

Σε πρώτη φάση θα δανειστεί για να στηρίξει τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία και να αποκαταστήσει, έστω σε κάποιον βαθμό, τις συνέπειες από το κούρεμα.

Με απλά λόγια: Θα «διώξει» από πάνω της χρέος το οποίο υπόκειται στον ελληνικό νόμο για να το αντικαταστήσει – σε μεγάλο μάλιστα ποσοστό – με νέο χρέος κατά τα πρότυπα του δανείου τηςτρόικας (δηλαδή υπαγόμενο στον αγγλικό νόμο, τον πιο ευνοϊκό για τους δανειστές). Ακόμη χειρότερα: Με εμπράγματες εγγυήσεις – θέμα που ήδη θεωρείται τελειωμένο… Θα πρόκειται για την πιο μεγάλη και πιο εγκληματική ανταλλαγή χρέους (swap) που έγινε ποτέ στην ιστορία.

Εν τω μεταξύ, στο πλαίσιο της «μείωσης του χρέους», η Ελλάδα καλείται να παραχωρήσει, στο πλαίσιο του γνωστού σχεδίου Eureca ή κάποιας παραλλαγής του, έναντι 125 δισ. ευρώ, το σύνολο της περιουσίας της.

Με αυτά τα λεφτά θα κληθεί να αγοράσει δικά της ομόλογα σε άγνωστη τιμή επιτυγχάνοντας έναάγνωστο ποσοστό μείωσης του χρέους της. Τώρα για το πού θα φτάσουν οι τιμές των ευτελισμένων σήμερα ελληνικών ομολόγων όταν ένας αγοραστής τα αγοράζει μαζικά και μάλιστα με το πιστόλι στον κρόταφο, μην ρωτάτε. Το όργιο κερδοσκοπίας θα είναι ανεπανάληπτο. Το ίδιο θα συμβεί αν η Ελλάδα δανειστεί από τον ευρωμηχανισμό με στόχο την «επαναγορά χρέους».

Φυσικά οι μεγάλοι κερδισμένοι θα είναι οι τράπεζες και τα επενδυτικά κεφάλαια της ευρωζώνης κατά κύριο λόγο, οι οποίοι θα ξεφορτωθούν τα ελληνικά τοξικά ομόλογα και θα τα φορτώσουν στην Ελλάδα. Την ίδια ώρα:

● Θα μοιράζονται μεταξύ τους την ελληνική περιουσία πουλώντας την στον… εαυτό τους έναντι μηδαμινού τιμήματος. Και με την Ελλάδα υποχρεωμένη να καλύπτει τη… ζημιά της εταιρείας που θα αναλάβει το ξεπούλημα – κατάσχεση!

● Θα αναλαμβάνουν να αξιοποιήσουν ή να τεμαχίσουν προς πώληση τις υποδομές της και να εκμεταλλευθούν επωφελώς για τους ίδιους κάθε πλουτοπαραγωγικό πόρο της.

● Και, κυρίως, θα έχουν πάρει ως «μπόνους» έντεκα εκατομμύρια ανθρώπους σε κατάσταση εξαθλίωσης. Οι οποίοι ωστόσο θα συνεχίσουν να χρωστάνε απίστευτα ποσά και θα διατελούν υπό καθεστώς μιας «δουλοπαροικίας χρέους».

Κανείς δεν ξέρει αν ή πότε ο ελληνικός λαός θα αποφασίσει ότι πρέπει να βάλει τέλος στο ειδεχθές έγκλημα που ετοιμάζουν με αυτόν ως θύμα. Το βέβαιο είναι ότι το ελάχιστο που θα χρειάζεται, ύστερα από την υπογραφή τέτοιων συμφωνιών, θα είναι ένα Ειδικό Δικαστήριο…

πηγή

Η Ελλάδα του άλλοτε, "Fred Boissonnas". (Για να μην ξεχνάμε)

O Φιλέλληνας Ελβετός Fred Boissonnas (Φρέντ Μπουσουά) είναι ο πρώτος ξένος φωτογράφος που περιηγήθηκε τόσο πολύ στον ελληνικό χώρο, από το 1903 και για περίπου τρεις δεκαετίες αργότερα. Ταξίδεψε από την Πελοπόννησο ως την Κρήτη και τον Όλυμπο και από την Ιθάκη ως το Άγιο Όρος. Περιηγήθηκε, φωτογράφισε, έγραψε.

Το έργο του, πρωτοποριακό αλλά και καθοριστικό για την εξέλιξη της ελληνικής φωτογραφίας κατά τον 20ό αιώνα. Μέσα από τις φωτογραφίες και τα λευκώματά του παρουσιάζει ένα πανόραμα της Ελλάδας του μεσοπολέμου, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης για την Ελλάδα την ίδια περίοδο.

Το έργο του Fred Boissonnas , αν και γνωστό στην Ευρώπη των αρχών του 20ου αιώνα, αξίζει σήμερα μια δεύτερη ανάγνωση.

Η πρόοδος σε τεχνικά θέματα, η ανακάλυψη του χρώματος, η ευχρηστία των μηχανών και οι ανέσεις του ταξιδιού, μπορεί σήμερα να καθιστούν το έργο του απαρχαιωμένο, αλλά η ιστορική ματιά αποκαλύπτει τον μοντερνισμό του σε σύγκριση με άλλους φωτογράφους που περιπλανήθηκαν στην Ελλάδα.

Ο καλλιτέχνης, πέρα από το καταγραφικό ενδιαφέρον του για όλα όσα εξαφανίζονται, μας δίνει μια εικόνα της Ελλάδας που εκτείνεται πέρα από την εθνογραφική μαρτυρία.

Η μεγάλη πίστη και ο θαυμασμός του για τη χώρα αυτή μεταδίδονται μέσα από το έργο του με μια τρυφερότητα και μια αγάπη που η δύναμη τους ακόμη και σήμερα, μετά από τόσα χρόνια, δίνει ψυχή σ’ αυτά τα κομμάτια χαρτιού, τα οποία θα μπορούσαν να είχαν παραμείνει απλές φωτογραφίες…

Αθήνα, οδός Αθηνάς, 1920

Αθήνα, οδός Ερμού, 1920

Αθήνα, Πλάκα, 1920

Άθως,  μονήΜεγίστης Λαύρας, 1929

Άθως, μονή Βατοπαιδίου, 1920

Ακράτα, αυλές, 1903

Αμοργός, γυναίκες, 1911

Άνδρες με σκυλιά, Δράμα Πρέβεζας Ιωαννίνων,1913

Ανδρίτσαινα,  αγορά, 1903

Ανδρίτσαινα, εσωτερικό σπιτιού, 1903

Άποψη της Ακρόπολης από το Θησείο. 1920.

Βοσκοί στην κορυφή του Παρνασσού, 1903

Γαστούρη,  Κέρκυρας,  στην πηγή τηςΑυτοκράτειρας Ελισάβετ,  1903.

Γιορτή, στο Γαστούρι Κέρκυρας,1903

Δερβινάκι, Ιωαννίνων, πρόκριτοι, 1903

Έδεσσα, 1908.

Ζεμενό,  Κορινθίας, η οικογένεια του ιερέα, 1913.

Ζεμενό, Κορινθίας,ο Fred και ο Daniel τσουγκρίζουν

τα ποτήρια με τους οδηγούς των ζώων τους, 1903.

΄Ιος, στον τάφο του Ομήρου,1918

Ιωάννινα, η λίμνη με το κάστρο,1913

Καβαλάρι, Ζαγορίου, 1913

Καστρί, Πρεβέζης, Ιερέας στην κατεστραμένηαπό τον πόλεμο εκκλησιά, 1913.

Κερκυραίες στην εξοχή, 1903.

Κηφισιά, 1920.

Κλεισούρα, Καστοριάς, εσωτερικό αρχοντικού, 1911.

Κοκκινόπουλο, Ελασσόνα, 1903.

Κόνιτσα, Μεσογέφυρα, 1913.

Κρήτη, εσωτερικό σπιτιού,στο χωριό Λάκκοι,1911.

Κρήτη, οι αδελφοί Μάντεκα στο χωριό Λάκκοι, 1911.

Κρήτη, Ομαλός, 1911.

Κρήτη, προαύλιο σπιτιού, 1919.

Λαγκάδια, Αρκαδίας, 1903.

Μακεδονία, λίχνισμα, 1911.

Μακεδονία, φρουρός σε φυλάκιο,1913.

Μεσογέφυρα, Κόνιτσας, χωρικοί, 1913.

Μετέωρα, ανάβαση του FRED BOISSONASΕ με το καλάθι, 1908.

Μετέωρα, το μαγκάνι,1908.

Μέτσοβο, 1913.

Μέτσοβο, στη βρύση, 1913.

Μπάγια, (Κήποι) Ζαγορίου, 1913.

Μύλος, στην Μαρώνεια 1911.

Οδοιπορικό,στον Άθω, 1928-1930.

Οικογένεια, στο Ζεμενό, Κορινθίας, 1903.

Όλυμπος, καταβλισμός κτηνοτροφών, 1914.

Όλυμπος, το “ΠΑΝΘΕΟΝ”, 1914.

Παραμυθιά, 1913.

Παραμυθιά, κρεοπωλεία, 1913

Παραμυθιά, οικία Ρίγκα, 1913.

Πάργα, 1913.

Παρθενώνας, 1908.

Πρόβατα κάτω από την Ακρόπολη, 1903.

Το γεφύρι της Άρτας, 1913.

Το μάζεμα της ελιάς, στη Πρέβελη Κρήτης,1903.

Φιλιάτες, εξοχή,1913.

Φρέντ Μπουσουά