24.2.15

Marchalina Hellenica στο κυλικείο.


Βρέθηκα σήμερα στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Αθηνών (Γ. Γεννηματάς) για να επισκεφτώ συγγενικό μου άτομο που νοσηλευόταν.  Το προαύλιο είχε αρκετά μεγάλα πεύκα, και εμείς οι μελισσοκόμοι πάντα κοιτάζουμε τα πεύκα περίεργα, με άλλη ματιά. Οι κορμοί ήταν καθαροί από Marchalina Hellenica αλλά πιο ψηλά, εκεί που αρχίζουν τα κλαδιά υπήρχε αρκετή βαμβακάδα.  Η έκπληξη με περίμενε όμως στο … κυλικείο. 


Μέσα στο κυλικείο υπήρχαν τρία πεύκα τα οποία παραδόξως δεν κόπηκαν, αλλά ο κατασκευαστής προνόησε να συνυπάρξουν με το κτίριο. (Αρχίσαμε οι Έλληνες να σεβόμαστε τα δένδρα, ή μήπως ο πολιτικός μηχανικός ήταν αλλοδαπός; )

Οι κορμοί των δύο πεύκων ήταν σχεδόν καθαροί/πλυμένοι, αλλά το τρίτο ήταν  "άρρωστο" (κατά την άποψη κάποιων) και γεμάτο από ένα κολλώδες πράγμα. Ελπίζω να μην είναι κολλητικό και στους ανθρώπους … :P


Υποθέτω ότι οι ταινίες είχαν τοποθετηθεί για να συλλάβουν το έντομο. 
Ήταν κι αυτέ γεμάτες μελιτώματα

Παντού γεμάτο "αρρώστια"  ...
Τα μελιτώματα τρέχουν ...  έχουν κατέβει ακόμα και στο βαμμένο με ασβέστη μέρος του κορμού


Κάποιος έβαλε μερικά κομμάτια χαρτιού κουζίνας επάνω. Δεν κατάλαβα το λόγο.
Ο ...  "ένοχος"- η αυτού μεγαλειότης  Marchalina Hellenica (Μαρχαλίνα η Ελληνική)
Ο "ένοχος" και δίπλα φαίνονται τα κακουργήματά του,  δηλαδή τα μελιτώματα
που θα συλλεχθούν από τις μέλισσες και θα δημιουργήσουν
το παγκοσμίως γνωστό πευκόμελο.
Ο Εργάτης του πεύκου είχε κυριολεκτικά τυλίξει το δένδρο με μελιτώματα. Αν λάβει κανείς υπόψιν του ότι το κυλικείο είχε αρκετή ζέστη 24 ώρες το εικοσιτετράωρο, ο εργάτης έδινε μελιτώματα μέσα στο χειμώνα ακόμα και αν ο καιρός ήταν ζεστός!  

Παρακάτω αναφέρω μερικά στοιχεία για όσους ήρθαν τυχαία στο μπλόγκ μου και δε γνωρίζουν περί τίνος πρόκειται.

Ο "Εργάτης του πεύκου"  Marchalina Hellenica δεν έιναι ασθένεια των πεύκων, όπως ακούω συχνά, αλλά πρόκειται περί ενός σπανίου  εντόμου που ζεί γύρω από το Αιγαίο Πέλαγος και μόνον! Δηλαδή υπάρχει στην Ελλάδα και την Τουρκία, πουθενά αλλού στον κόσμο.
Κανονικά θα έπρεπε να είχε χαρακτηρισθεί προστατευόμενο είδος. 

Από αυτό το έντομο βγαίνουν τα μελιτώματα που συλλέγουν οι μέλισσες και δημιουργούν το φημισμένο πευκόμελο. Οι μόνες χώρες που παράγουν πευκόμελο παγκοσμίως, είναι η Ελλάδα και η Τουρκία.
Κάποιοι  πολεμούν την Marchalina Hellenica με χημικά σκευάσματα, γιατί τους λερώνει το πεζοδρόμιο ... τουλάχιστον ξεκινήσαμε να σεβόμαστε τα δένδρα, κάτι είναι και αυτό.

11.2.15

Η ΟΜΣΕ, οι μελισσοκομικοί σύλλογοι και οι μελισσοκόμοι.

Πολλά λέγονται και γράφονται στο διαδίκτυο για το συγκεκριμένο θέμα, και όλοι έχουν δίκιο, αλλά τελικά μηδέν εις το πηλίκο.  (όποιος βαριέται να διαβάσει ας πάει κατευθείαν στο τέλος, στο κείμενο με τα μπλε γράμματα) 

Στο παρελθόν το συγκεκριμένο θέμα φαινόταν να μη με αγγίζει, κατά το γνωμικό "κοιτάζω τη δουλεία μου και τα άλλα δε με ενδιαφέρουν", αλλά πρόσφατα κατάλαβα ότι αυτό ήταν λάθος. Αυτό θα γίνει κατανοητό στο κείμενο που θα ακολουθήσει. 


Μέσα σε μία σύνθετη κοινωνία όπως είναι η ανθρώπινη, υπάρχουν άνθρωποι και ομάδες διαφορετικών αντιλήψεων και ιδιοσυγκρασιών, και βεβαίως υπάρχουν αντικρουόμενα συμφέροντα. Ο ρόλος της πολιτείας είναι να θεσπίζει και να επιβάλει νόμους ώστε η κοινωνία μέσω της δικαιοσύνης να βρίσκεται σε πλήρη τάξη.  Η πολιτεία λοιπόν ορίζει ή αναγνωρίζει κάποια δικαιώματα  στους πολίτες. Όμως τα δικαιώματα του ενός δημιουργούν υποχρεώσεις στους άλλους, πχ αν εγώ σου αφαιρέσω  κάποιο μέρος της περιουσίας σου τότε σου καταπατώ το δικαίωμα της ιδιοκτησίας κλπ …

Επειδή η νομοθετική εξουσία κάθε δημοκρατικής πολιτείας αναγνωρίζει ότι δεν μπορεί να είναι πάνσοφη, γι αυτό πριν αλλά και μετά τη θέσπιση κάποιου νόμου λαμβάνει υπόψιν της τις γνώμες, εισηγήσεις  και ενστάσεις εκείνων των πολιτών, τα θεμιτά συμφέροντα των οποίων επηρεάζονται  από τον συγκεκριμένο νόμο.

Όμως είναι πρακτικά αδύνατον η πολιτεία να συζητά με τον κάθε πολίτη ξεχωριστά , γι αυτό θεσπίστηκε ο θεσμός των νομικών προσώπων δηλαδή των συλλόγων, σωματείων, ενώσεων κλπ. Μέσα σε αυτούς τους οργανισμούς οι πολίτες διαβουλεύονται και αποφασίζουν δημοκρατικά για τα θεμιτά συμφέροντά τους και ποιά θα είναι η ένσταση  ή η εισήγηση που θα καταθέσουν στην πολιτεία προς αυτήν την κατεύθυνση.  

Αυτός είναι ο κύριος λόγος ύπαρξης και λειτουργίας αυτών των νομικών προσώπων, στην προκειμένη περίπτωση των μελισσοκομικών συλλόγων και της ομοσπονδίας τους (ΟΜΣΕ). Να προστατεύονται δηλαδή τα συμφέροντα / δικαιώματα των μελισσοκόμων.  

Από τα παραπάνω καθίσταται σαφές ότι η συμμετοχή των μελισσοκόμων σε συλλόγους είναι απαραίτητη, διαφορετικά, αν δηλαδή δεν συμμετέχουμε στα κοινά του κλάδου μας, τότε αφήνουμε άλλους να αποφασίζουν για εμάς.  Προσέξτε το άρθρο 2 του καταστατικού των μελισσοκομικών συλλόγων:

Σκοπός του Συλλόγου είναι:

α) η ηθική και οικονομική εξύψωση των μελών του Συλλόγου,

β) η δια παντός νομίμου μέσου προάσπιση των επαγγελματικών συμφερόντων τους,

γ) η ανάπτυξη πνεύματος συναδέλφωσης και αλληλεγγύης μεταξύ αυτών,

δ) η μελέτη, προστασία, υποστήριξη, αναγνώριση και κατοχύρωση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των μελών στην κοινωνία και πολιτεία,

ε) η προαγωγή και ανάπτυξη της μελισσοκομίας, δια μέσου των υπό της πολιτείας θεσπιζόμενων νόμων, διαδικασιών και λειτουργιών,

στ) η επισήμανση πηγών και στόχων και η καλλιέργεια και προβολή αυτών, ώστε να επιφέρουν οικονομικά οφέλη και ανάπτυξη της μελισσοκομίας.

Στο άρθρο 3 αναφέρονται οι τρόποι με τους οποίους επιδιώκεται η επίτευξη των στόχων, μεταξύ των οποίων δεσπόζει ο τρόπος: "με υπομνήματα και αναφορές προς τους Κρατικούς φορείς".

Είναι λογικό ότι ο κάθε κρατικός φορέας δεν "έχει δει στον ύπνο του" τα προβλήματά μας και ότι θα πρέπει εμείς οι ίδιοι να κουνηθούμε πρώτοι – να δράσουμε, και κατόπιν θα ενεργήσει ο κρατικός φορέας ως οφείλει να πράξει. Αν εμείς δεν ενεργούμε ζητώντας λύσεις καταβάλλοντας υπομνήματα και αναφορές, τότε μη περιμένουμε καλύτερες μέρες.  Δε τις αξίζουμε, και είναι νόμος της φύσης ο καθένας να έχει ότι του αξίζει.

Τώρα έρχομαι στο κυρίως θέμα: 

Ποια η σχέση της ΟΜΣΕ με τους συλλόγους και τους μελισσοκόμους;  

Μέσα στους συλλόγους (υποτίθεται ότι) το κάθε μέλος ενημερώνει την Γενική Συνέλευση  για τα προβλήματά του – που είναι βέβαιο ότι προβληματίζουν σε κάποιο βαθμό και τα υπόλοιπα μέλη – και προτείνει (ή και όχι) κάποιες λύσεις. Ακολουθεί διαβούλευση μεταξύ των μελών της ΓΣ, ίσως προταθούν και άλλες λύσεις, και τελικά ακολουθεί ψηφοφορία που καταδεικνύει τον τρόπο που θα ενεργήσει ο σύλλογος.

Κατόπιν οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι του συλλόγου μεταφέρουν (αν υπάρχει λόγος) το θέμα στην ΟΜΣΕ. Δηλαδή η γενική Συνέλευση της ΟΜΣΕ (που απαρτίζεται από αντιπροσώπους όλων των μελισσοκομικών συλλόγων) θα συνεδριάσει πάνω στο συγκεκριμένο θέμα και θα παρθεί με ψηφοφορία η απόφαση βάση της οποίας θα ενεργήσει.

Εδώ γίνεται κατανοητή η ανάγκη να έχουν εκ των προτέρων ενημερωθεί οι σύλλογοι για τα προβλήματα  που θα συζητηθούν στην ΓΣ της ομοσπονδίας, ώστε να έχουν επεξεργαστεί το θέμα στις Γενικές τους Συνελεύσεις και να έχουν αποφασίσει.  Έτσι, οι αντιπρόσωποι των συλλόγων που θα πάρουν μέρος στη ΓΣ της ΟΜΣΕ, θα μεταφέρουν  τη βούληση των Γενικών Συνελεύσεων του συλλόγου τους, και θα ενεργήσουν βάση αυτής, και όχι του κεφαλιού τους!  

Ακόμα και αν η προσωπική βούληση των αντιπροσώπων διαφωνεί με την βούληση της Γενικής τους Συνέλευσης, οι αντιπρόσωποι θα πρέπει στην ΓΣ της ΟΜΣΕ να υποστηρίξουν την θέση του συλλόγου τους και όχι τη δική τους. Διαφορετικά για τίνος είδους  αντιπροσώπευση μιλάμε;

Σε λίγες ημέρες θα πραγματοποιηθεί η ετήσια ΓΣ της ΟΜΣΕ. Ψάχνω στην ιστοσελίδα της και δεν βρίσκω πουθενά τα θέματα που θα συζητηθούν, παρά μόνον για τις εκλογές. Εμείς οι υπόλοιποι κοινοί θνητοί δεν θα πρέπει να γνωρίζουμε τι θα συζητηθεί εκεί μέσα;

Εδώ κρίνω σκόπιμο να διασαφηνίσω κάτι που θεωρώ σοβαρό λάθος:  Επειδή είναι πρακτικά αδύνατο να συνεδριάσει σε μία αίθουσα ολόκληρος ο μελισσοκομικός κόσμος της Ελλάδας, γι αυτό δημιουργούνται επιμέρους σύλλογοι (συλλογικά όντα) και τελικά οι αντιπρόσωποι αυτών συνέρχονται σε μία αίθουσα της ομοσπονδίας για περεταίρω συνεννόηση πρός συλλογική δράση.  Η αντίληψη ότι οι αντιπρόσωποι είναι ταυτόχρονα και πληρεξούσιοι, αφού δηλαδή τους εκλέξαμε άρα οι βουλήσεις τους ταυτίζονται με τη βούληση της ΓΣ, είναι λάθος! Είναι παράλογο!

Οι αντιπρόσωποι πρέπει να  μεταφέρουν στην ομοσπονδία τη βούληση του συλλόγου τους, όπως αυτή διαμορφώθηκε και εκφράστηκε από την Γενική Συνέλευση και κατεγράφη στα πρακτικά, και όχι την προσωπική τους βούληση.

Διαφορετικά θα φτάσουμε στο ίδιο σύστημα που κατηγορούμε στην πολιτεία, δηλαδή να ψηφίζουμε κάποιους που μετά θα κάνουν ότι θέλουν, διατυμπανίζοντας μάλιστα ότι για τις αυθαιρεσίες τους είχαν πάρει την λαϊκή εντολή!  Φτάσαμε καταυτόν τον τρόπο να μετατρέψουμε το πολίτευμα της Δημοκρατίας σε "Εκλεγομένη Ολιγαρχική Δικτατορία", και μάλιστα να μας φαίνεται και ... απολύτως λογικό.  Περαστικά μας!

Συνοψίζω όλα τα παραπάνω σε ένα παράδειγμα:

Έστω ότι έχεις πρόβλημα ως μελισσοκόμος με τους ψεκασμούς που αποδεκατίζουν τα μελίσσια σου.

1- Στη γενική συνέλευση του συλλόγου σου ζητάς βήμα και εκθέτεις το πρόβλημα.

2- Η ΓΣ με γρήγορη ψηφοφορία (ανάταση του δεξιού χεριού) αποφασίζει αν θέλει να ασχοληθεί με το πρόβλημα/θέμα που έθεσες.

3- Αφού θέλει, προτείνεις ότι εσύ νομίζεις ως λύση, πχ να ζητήσουμε από την πολιτεία να θεσπίσει νόμο που να απαγορεύει τον ψεκασμό τις ώρες που πετούν οι μέλισσες – δηλαδή οι ψεκασμοί να ενεργούνται αργά το απόγευμα.

4- Τον λόγο παίρνουν και άλλα μέλη της ΓΣ (αν θέλουν) και συμπληρώνουν, διαφωνούν, αντιπροτείνουν κλπ… (διαβούλευση).

5 -Αν το θέμα είναι περίπλοκο και χρειάζεται γνωματεύσεις από ιδικούς (νομικούς, εντομολόγους, γεωπόνους κλπ) τότε η ΓΣ διακόπτει τις εργασίες της εκείνη την ημέρα, και επανασυνεδριάζει όταν έρθουν στα χέρια του ΔΣ οι απαραίτητες γνωματεύσεις που έχουν ζητηθεί.

6- Αφού η διαβούλευση τελειώσει, ο πρόεδρος της ΓΣ διενεργεί ψηφοφορία που θα καταδείξει την βούληση της ΓΣ στο συγκεκριμένο θέμα, και θα γραφεί στα πρακτικά.

7- Οι αντιπρόσωποι του συλλόγου σου ενημερώνουν εγκαίρως το ΔΣ της ΟΜΣΕ, ότι δηλαδή στην ΓΣ της ΟΜΣΕ θα τεθεί από τον σύλλογό τους το συγκεκριμένο θέμα, και η ΟΜΣΕ ενημερώνει όλους τους άλλους συλλόγους πανελλαδικά ώστε να  συνεδριάσουν κι εκείνοι σε Γενικές Συνελεύσεις και να βγάλουν απόφαση.

8- Ακολουθεί η ΓΣ της ΟΜΣΕ και η τελική ψηφοφορία που θα καταδείξει τη γραμμή που θα ακολουθήσει η ομοσπονδία πάνω στο θέμα (πχ στην περίπτωσή μας η απαίτηση για θέσπιση από την πολιτεία συγκεκριμένου νόμου).

9 -Εν καιρώ, η ΟΜΣΕ ενημερώνει μέσω της ιστοσελίδας της όλο τον μελισσοκομικό κόσμο για την πρόοδο των εργασιών της.

Το έκανες αυτό;  Όχι; 
Ε, γι αυτό τότε κάθε χρόνο θα σου ψωφάνε τα μελίσσια από δηλητήρια, θα βλέπεις στο σουπερμάρκετ διάφορα "Ελληνικά" μέλια να πωλούνται 3€ το κιλό, κάθε τόσο θα σου κλέβουν μερικά  μελίσσια, και θα φορολογείσαι από το πρώτο κιόλας ευρώ.

 
Και κάτι άλλο ακόμα: Μην μιλάτε υποτιμητικά για τους συλλόγους σας και την ΟΜΣΕ. Εμείς είμαστε η ΟΜΣΕ! Ο καθένας μας είναι ένα κύτταρό της. Απαξιώνοντας την ΟΜΣΕ απαξιώνουμε τους εαυτούς μας. Αν η ΟΜΣΕ δεν λειτουργεί όπως θα θέλαμε, είναι γιατί εμείς δεν ενδιαφερθήκαμε. Δικό μας το φταίξιμο.

Ας ενεργοποιήσουμε τους εαυτούς μας.
Ας χρησιμοποιήσουμε το "κλειδί" που μας δίνει η πολιτεία.
Ελάτε όλοι στους συλλόγους σας. Δυναμώστε τους.
Συζητήστε με τους συναδέλφους σας.
Εκφράστε επισήμως στις ΓΣ τα προβλήματά σας.
Μάθετε και ασκείστε τα δικαιώματά σας.

4.2.15

Κλέφτης πιάστηκε επαυτοφόρω να κλέβει μελίσσια - Κύκλωμα διακίνησης κλεμμένων κυψελών

Την στιγμή που άνοιγε τις κυψέλες , τον τσάκωσαν "στα πράσα".  Πρόκειται για έναν 65χρονο , ο οποίος  φαίνεται πως τα τελευταία χρόνια είχε κάνει επάγγελμα την κλοπή μελισσιών.  Η αστυνομία διερευνώντας την υπόθεση , ανακάλυψε ότι ο 65χρονος είχε αποσπάσει από τους τοπικούς μελισσοκόμους δεκάδες κυψέλες και μελισσοσμήνη , αξίας που ξεπερνούν τις 35.000 ευρώ. Όλα δείχνουν πως εμπλέκονται και άλλοι στην υπόθεση.

Στο κύκλωμα εμπορίας και διάθεσης των κυψελών εμπλέκεται και ενας 81χρονός , ο οποίος διακινούσε στην αγορά τις κλεμμένες κυψέλες. Ο 65 χρόνος (που πραγματοποιούσε τις κλοπές) εμπλέκεται μέχρι στιγμής σε τουλάχιστον 13 μεγάλες υποθέσεις κλοπών , τις οποίες πραγματοποιούσε κατά συρροή τα τελευταία 6 χρόνια. Μέρος των κλεμμένων κυψελών αποδόθηκε στους νόμιμους κατόχους τους , ενώ οι περισσότερες είχαν ήδη κάνει φτερά...

2.2.15

Παγίδα "Σωλήνας" για Aethina Tumida (μικρό σκαθάρι κυψέλης)



Εχθές 1η Φεβρουαρίου, βρέθηκα στην κοπή πίτας του μελισσοκομικού μου συλλόγου "Ο Κηφήνας" όπου έγινε προβολή μίας ανατριχιαστικής βιντεοταινίας για το μικρό σκαθάρι της κυψέλης. Το θέμα με είχε απασχολήσει και παλιότερα όπου είχα σκεφτεί μία παγίδα [1], [2] που τοποθετούνταν μέσα στην κυψέλη, αμέσως μετά την είσοδο, και εμπόδιζε το σκαθάρι να εισβάλει.
Απόψε όμως ξύπνησα γύρω στις 03:00 τη νύκτα με χιλιάδες σκαθάρια Αethina Tumida  στο μυαλό μου, και δε με έπιανε ύπνος …

Στο διαδίκτυο κυκλοφορούν διάφορες ιδέες για παγίδες, όπως και η δική μου, οι οποίες σκοπεύουν να συλλάβουν το σκαθάρι αφού έχει ήδη εισβάλει στην κυψέλη. Μόνον μία όμως εμποδίζει το σκαθάρι να εισβάλει στην κυψέλη, και μπορείτε να την δείτε εδώ.


  



Είναι κατασκευασμένη στην Αμερική και κοστίζει περίπου 30 δολάρια. Από την άλλη ναι μεν προσαρμόζεται στην είσοδο σε κάθε κυψέλης, είναι όμως ογκώδης και βαριά, και δεν ευνοεί τις μεταφορές.  Το σκεπτικό της όμως είναι ακριβώς το ίδιο με αυτό που έφτιαξα την προηγούμενη δική μου παγίδα (Δεν είναι ευτυχώς την τύχη να την δοκιμάσω στην πράξη, αφού ακόμα το σκαθάρι δεν έχει φτάσει εδώ. Είδα όμως ότι το σκεπτικό μου ήταν σωστό).  


Απόψε λοιπόν μου ήρθε καλύτερη ιδέα που θέλω να την μοιραστώ μαζί σας, αφού τα πολλά μυαλά είναι καλύτερα από το ένα, και ίσως κάποιος την βελτιώσει.
Το σκεπτικό λοιπόν που απεδείχθη σωστό, είναι το εξής:

1ον. Το μικρό σκαθάρι είναι μικρότερο από την μέλισσα και μπορεί να χωθεί σε μέρη που οι μέλισσες δεν μπορούν.

2ον. Το σκαθάρι μόλις πατήσει το πόδι του στην κυψέλη τρέχει να χωθεί κάπου για να αποφύγει το κυνήγι από τις μέλισσες. Άρα ΘΕΛΕΙ να χωθεί!

3ον. Το σκαθάρι φθάνει μέχρι την κυψέλη πετώντας και προσγειώνεται στο εξωτερικό μέρος της κυψέλης, συνήθως στη σανίδα πτήσης, και μετά κινείται αποκλειστικά βαδίζοντας (τρέχοντας) – δεν πετά, όπως κάνουν και οι μέλισσες.

Αν λοιπόν του δώσουμε χώρο να κρυφτεί (χωθεί) στην είσοδο της κυψέλης, όμως αυτός ο χώρος να μην οδηγεί στο εσωτερικό της κυψέλης παρά μόνον σε ένα άλλο χώρο παγίδα, έχουμε κρατήσει την κυψέλη καθαρή από το σκαθάρι.

Προσέξτε τις παρακάτω εικόνες: 

Μία πλαστική σωλήνα (PVC) μέσα στην άλλη. Η μία στο κέντρο είναι αυτή που οδηγεί τις μέλισσες στο εσωτερικό της κυψέλης, ενώ ή άλλη (η εξωτερική) είτε δεν οδηγεί πουθενά και είναι γεμάτη με κόλλα (πορτοκαλί χρώμα) για ποντίκια, είτε οδηγεί σε ένα θάλαμο με κόλλα ή ηλιέλαιο. Εκεί το σκαθάρι θα παγιδευτεί και θα πεθάνει πριν καν καταφέρει να εισβάλει στο εσωτερικό της κυψέλης.

Το διάστημα μεταξύ της μίας σωλήνας και της άλλης είναι τέτοιο που χωρά μόνον το σκαθάρι και όχι τη μέλισσα.  

  
Η ιδέα


όπως φαίνεται εξωτερικά
Η μία σωλήνα μέσα στην άλλη


Το κίτρινο χρώμα είναι η κόλλα. Προσέξτε την μία σωλήνα μέσα στην άλλη
Η εσωτερική είναι πιό κοντή από την εσωτερική για να μήν πάει το σκαθάρι
κατευθείαν  στην εσωτερική σωλήνα και περάσει μέσα.

Το πίσω μέρος. Μόνον η κεντρική σωλήνα οδηγεί στο εσωτερικό της κυψέλης.

Το έξω μέρος της εσωτερικής σωλήνας ( στο σχέδιο έχω αφαιρέσει την εξωτερική σωλήνα
που θα πρέπει να είναι βιδωτή)  είναι πασαλειμμένο με κόλλα  -κίτρινο χρώμα-
ώστε να μήν μπορεί το σκαθάρι να ανέβει επάνω της.

Μία δεύτερη σκέψη: θα μπορούσε η εξωτερική σωλήνα να οδηγεί
σε έναν θάλαμο με ηλιέλαιο ή βορικό οξύ.

Η παγίδα "Σωλήνα" όπως φαίνεται προσαρμοσμένη σε πάτο
Όπως φαίνεται από το εσωτερικό μέρος του πάτου
Το ίδιο σκεπτικό έχει υλοποιηθεί και στην νέα Apiburg.
Περιμένω προτάσεις και διορθώσεις.
Η παγίδα είναι προσθαφαιρούμενη (συρταρώνει στην είσοδο της κυψέλης) και μπορεί να αφαιρείται στις μεταφορές. Μπορεί επίσης να προστίθεται και ώς δεύτερη είσοδος στα πατώματα. 
Δεν διατηρώ κανένα δικαίωμα για τον εαυτό μου, και μακάρι να την δώ υλοποιημένη από τους κατασκευαστές κυψελών, ιδικά εκείνους που ασχολούνται με την πλαστική κυψέλη.