Η Ελλάδα του άλλοτε, "Fred Boissonnas". (Για να μην ξεχνάμε)

O Φιλέλληνας Ελβετός Fred Boissonnas (Φρέντ Μπουσουά) είναι ο πρώτος ξένος φωτογράφος που περιηγήθηκε τόσο πολύ στον ελληνικό χώρο, από το 1903 και για περίπου τρεις δεκαετίες αργότερα. Ταξίδεψε από την Πελοπόννησο ως την Κρήτη και τον Όλυμπο και από την Ιθάκη ως το Άγιο Όρος. Περιηγήθηκε, φωτογράφισε, έγραψε.

Το έργο του, πρωτοποριακό αλλά και καθοριστικό για την εξέλιξη της ελληνικής φωτογραφίας κατά τον 20ό αιώνα. Μέσα από τις φωτογραφίες και τα λευκώματά του παρουσιάζει ένα πανόραμα της Ελλάδας του μεσοπολέμου, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης για την Ελλάδα την ίδια περίοδο.

Το έργο του Fred Boissonnas , αν και γνωστό στην Ευρώπη των αρχών του 20ου αιώνα, αξίζει σήμερα μια δεύτερη ανάγνωση.

Η πρόοδος σε τεχνικά θέματα, η ανακάλυψη του χρώματος, η ευχρηστία των μηχανών και οι ανέσεις του ταξιδιού, μπορεί σήμερα να καθιστούν το έργο του απαρχαιωμένο, αλλά η ιστορική ματιά αποκαλύπτει τον μοντερνισμό του σε σύγκριση με άλλους φωτογράφους που περιπλανήθηκαν στην Ελλάδα.

Ο καλλιτέχνης, πέρα από το καταγραφικό ενδιαφέρον του για όλα όσα εξαφανίζονται, μας δίνει μια εικόνα της Ελλάδας που εκτείνεται πέρα από την εθνογραφική μαρτυρία.

Η μεγάλη πίστη και ο θαυμασμός του για τη χώρα αυτή μεταδίδονται μέσα από το έργο του με μια τρυφερότητα και μια αγάπη που η δύναμη τους ακόμη και σήμερα, μετά από τόσα χρόνια, δίνει ψυχή σ’ αυτά τα κομμάτια χαρτιού, τα οποία θα μπορούσαν να είχαν παραμείνει απλές φωτογραφίες…

Αθήνα, οδός Αθηνάς, 1920

Αθήνα, οδός Ερμού, 1920

Αθήνα, Πλάκα, 1920

Άθως,  μονήΜεγίστης Λαύρας, 1929

Άθως, μονή Βατοπαιδίου, 1920

Ακράτα, αυλές, 1903

Αμοργός, γυναίκες, 1911

Άνδρες με σκυλιά, Δράμα Πρέβεζας Ιωαννίνων,1913

Ανδρίτσαινα,  αγορά, 1903

Ανδρίτσαινα, εσωτερικό σπιτιού, 1903

Άποψη της Ακρόπολης από το Θησείο. 1920.

Βοσκοί στην κορυφή του Παρνασσού, 1903

Γαστούρη,  Κέρκυρας,  στην πηγή τηςΑυτοκράτειρας Ελισάβετ,  1903.

Γιορτή, στο Γαστούρι Κέρκυρας,1903

Δερβινάκι, Ιωαννίνων, πρόκριτοι, 1903

Έδεσσα, 1908.

Ζεμενό,  Κορινθίας, η οικογένεια του ιερέα, 1913.

Ζεμενό, Κορινθίας,ο Fred και ο Daniel τσουγκρίζουν

τα ποτήρια με τους οδηγούς των ζώων τους, 1903.

΄Ιος, στον τάφο του Ομήρου,1918

Ιωάννινα, η λίμνη με το κάστρο,1913

Καβαλάρι, Ζαγορίου, 1913

Καστρί, Πρεβέζης, Ιερέας στην κατεστραμένηαπό τον πόλεμο εκκλησιά, 1913.

Κερκυραίες στην εξοχή, 1903.

Κηφισιά, 1920.

Κλεισούρα, Καστοριάς, εσωτερικό αρχοντικού, 1911.

Κοκκινόπουλο, Ελασσόνα, 1903.

Κόνιτσα, Μεσογέφυρα, 1913.

Κρήτη, εσωτερικό σπιτιού,στο χωριό Λάκκοι,1911.

Κρήτη, οι αδελφοί Μάντεκα στο χωριό Λάκκοι, 1911.

Κρήτη, Ομαλός, 1911.

Κρήτη, προαύλιο σπιτιού, 1919.

Λαγκάδια, Αρκαδίας, 1903.

Μακεδονία, λίχνισμα, 1911.

Μακεδονία, φρουρός σε φυλάκιο,1913.

Μεσογέφυρα, Κόνιτσας, χωρικοί, 1913.

Μετέωρα, ανάβαση του FRED BOISSONASΕ με το καλάθι, 1908.

Μετέωρα, το μαγκάνι,1908.

Μέτσοβο, 1913.

Μέτσοβο, στη βρύση, 1913.

Μπάγια, (Κήποι) Ζαγορίου, 1913.

Μύλος, στην Μαρώνεια 1911.

Οδοιπορικό,στον Άθω, 1928-1930.

Οικογένεια, στο Ζεμενό, Κορινθίας, 1903.

Όλυμπος, καταβλισμός κτηνοτροφών, 1914.

Όλυμπος, το “ΠΑΝΘΕΟΝ”, 1914.

Παραμυθιά, 1913.

Παραμυθιά, κρεοπωλεία, 1913

Παραμυθιά, οικία Ρίγκα, 1913.

Πάργα, 1913.

Παρθενώνας, 1908.

Πρόβατα κάτω από την Ακρόπολη, 1903.

Το γεφύρι της Άρτας, 1913.

Το μάζεμα της ελιάς, στη Πρέβελη Κρήτης,1903.

Φιλιάτες, εξοχή,1913.

Φρέντ Μπουσουά

Δημόσιος υπάλληλος - "μελισσοκόμος" με κλεμμένα μελίσσια

Τη δουλειά και τα έσοδα των μελισσοκόμων προφανώς ζήλεψε ένας δημόσιος υπάλληλος από τον Πύργο, που σύμφωνα με την Αστυνομία φέρεται ως ο δράστης δεκάδων μελισσιών

από διάφορες περιοχές του νομού τα τελευταία δύο χρόνια. Ο 40χρονος δράστης κατάφερε να δημιουργήσει το δικό του «μελίσσι» για την παραγωγή μελιού, χωρίς να διαθέσει ούτε ένα ευρώ για την αγορά του, αφού όπως είδαν οι αστυνομικοί όλες οι κυψέλες ήταν κλεμμένες.

Θύματα της υπόθεσης αυτής φέρονται τουλάχιστον τέσσερις επαγγελματίες μελισσοκόμοι, ενώ ακόμα δύο περιπτώσεις βρίσκονται υπό εξέταση. Ο δράστης δεν έχει συλληφθεί λόγω παρέλευσης του αυτοφώρου.

Σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, ο 40χρονος δραστηριοποιείται τα τελευταία δύο χρόνια με την κλοπή των μελισσιών. Από έναν παραγωγό είχε κλέψει 60 μελίσσια, από τον άλλο 20 μελίσσια, ενώ οι υπόλοιποι δεν γνωρίζουν το συνολικό αριθμό.

Οι τρεις από τους τέσσερις παθόντες αναγνώρισαν από τις κυψέλες που έχει στην κατοχή του ο δράστης, ενώ ο τέταρτος παθόντας αναγνώρισε 47 πλαίσια από μελίσσια του.

Οι άνδρες της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Πύργου έχοντας ασχοληθεί και στο παρελθόν με παρόμοιες κλοπές σε μελίσσια γνώριζαν αρκετά στοιχεία.

Εξετάζοντας τις καταγγελίες που είχαν γίνει από τους παθόντες ερεύνησαν σε διάφορες περιοχές και εντόπισαν τα κλεμμένα μελίσσια στο Κατσικάρι Πύργου (15) και στα Μακρίσια (περίπου 100).

Ο δράστης φέρεται να έχει ομολογήσει τις πράξεις του δηλώνοντας περισσότερες από είκοσι κλοπές το τελευταίο εξάμηνο, όπου από κάθε περίπτωση έπαιρνε λίγα – λίγα τα μελίσσια, από περιοχές όπως το Στρέφι, το Πελόπιο, η παραποτάμια περιοχή του Αλφειού στον Πύργο και την Αλφειούσα.

Οι Αρχές συνεχίζουν τη διερεύνηση της υπόθεσης καθώς υπάρχουν τουλάχιστον ακόμα δύο παθόντες που δεν έχουν καταθέσει.

"Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες"

Παρακολουθώντας εχθές την παρέλαση, είδα αυτά τα μικρά γλυκά ανθρωπάκια να παρελαύνουν. Και συνειδητοποίησα ότι πλέον δεν είμαστε εμείς που σχεδιάζουμε το μέλλον τους αλλά οι αντιπρόσωποι των Ευρωπαίων τοκογλύφων.

Οι Ευρωπαίοι τοκογλύφοι θα ελέγχουν το μέλλον τους,
και κάθε τόσο θα τους κάνουν από μια γερή οικονομική αφαίμαξη.
Ζήτω η εθνική ανεξαρτησία ...  Ευχαριστώ τζέφρυ.

"Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες"  ήταν ένα από τα πρώτα συνθήματα του ΠΑΣΟΚ. Κοίτα σήμερα που καταντήσαμε.

Από την άλλη σκέπτομαι μήπως τελικά είμαστε τόσο ανάξιοι και  άχρηστοι, ώστε  να είναι καλύτερα να μας κυβερνά η τρόικα;  

(Ωρε μπράβο! Έφτασα σε σημείο να κάνω τέτοιες σκέψεις; )

Ζήτω!

Ζήτω η Ελλάς.
Ζήτω το Ελληνικό έθνος.
Ζήτω η ελευθερία.
Ζήτω η εθνική ανεξαρτησία.
Ζήτω η ευημερία.
Ζήτω η δικαιοσύνη.
Ζήτω το ΟΧΙ που είπε ο Μεταξάς στους Γερμανούς.

Συνθήματα μια άλλης εποχής … σήμερα:

Ζήτω το ΝΑΙ που είπε ο  τζέφρυ στους Γερμανούς.
Ζήτω οι πράσινοι προδότες,
Ζήτω η πράσινη ανάπτυξη (ρεμούλα)
Ζήτω και τα πράσινα άλογα που μας λένε στην τηλεόραση.
Ζήτω και η τρόικα.
Ζήτω και οι νεοέλληνες που κοιμόνται και δεν πιστεύουν αυτά που παθαίνουν.

Χάιλ τζέφρυ
Χάιλ τρόικα.

Ερχόμαστε !

Το 1936, η Ελλάδα του Ιωάννη Μεταξά, αρνήθηκε να συνεχίσει την εξυπηρέτηση του δανείου που είχε συνάψει με τη βελγική τράπεζα Societe Commerciale de Belgique. >> το Διεθνές δικαστήριο δικαίωσε την Ελλάδα, δημιουργώντας νομικό προηγούμενο

Το 1936, η Ελλάδα του Ιωάννη Μεταξά, αρνήθηκε να συνεχίσει
την εξυπηρέτηση του δανείου που είχε συνάψει με τη
βελγική τράπεζα Societe Commerciale de Belgique.

 Tο Διεθνές δικαστήριο δικαίωσε την Ελλάδα,
δημιουργώντας νομικό προηγούμενο
_________________________________________________________________________

Η ιστορία έχει ως εξής:

το 1936, η Ελλάδα του Ιωάννη Μεταξά, αρνήθηκε να συνεχίσει την εξυπηρέτηση του δανείου που είχε συνάψει με τη βελγική τράπεζα Societe Commerciale de Belgique.

Η κυβέρνηση του Βελγίου προσέφυγε στο Διεθνές Δικαστήριο του Διεθνούς δικαίου, που είχε ιδρύσει η Κοινωνία των Εθνών, κατηγορώντας την Ελλάδα ότι αθετεί τις διεθνείς της υποχρεώσεις. Η Ελλάδα απάντησε ότι αδυνατεί να εκπληρώσει τις δανειακές της υποχρεώσεις, διότι δεν μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την κατάσταση του Λαού και της χώρας!

Στο υπόμνημά της, η Ελληνική κυβέρνηση έλεγε:
"Η Κυβέρνηση της Ελλάδος, ανήσυχη για τα ζωτικά συμφέροντα του Ελληνικού λαού και για τη διοίκηση, την οικονομική ζωή, την κατάσταση της υγείας και την εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια της χώρας, δεν θα μπορούσε να προβεί σε άλλη επιλογή. Όποια κυβέρνηση κι αν ήταν στην θέση της, θα έκανε το ίδιο" (Yearbook of the International Law Commission, 1980,v.l.,sel.25).

Το επιστέγασμα ήρθε με το υπόμνημα που κατέθεσε στο Διεθνές Δικαστήριο ο νομικός εκπρόσωπος της Ελληνικής κυβέρνησης το 1938, όπου τόνισε τα αυτονόητα: Ενίοτε μπορεί να υπάρξει μια έκτακτη κατάσταση "η οποία κάνει αδύνατο για τις Κυβερνήσεις να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους προς τους δανειστές και προς τον Λαό τους. Οι πόροι της χώρας είναι ανεπαρκείς για να εκπληρώσουν και τις δύο υποχρεώσεις ταυτόχρονα. Είναι αδύνατον να πληρώσει μια Κυβέρνηση το χρέος και την ίδια στιγμή να παρασχεθεί στον λαό η κατάλληλη διοίκηση και οι εγγυημένες συνθήκες για την ηθική, κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη. Πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στα δύο. Και φυσικά, το καθήκον του Κράτους να εξασφαλίσει την εύρυθμη λειτουργία των βασικών δημοσίων υπηρεσιών, ΥΠΕΡΤΕΡΕΙ έναντι της πληρωμής των χρεών της. 

Από κανένα κράτος δεν απαιτείται να εκπληρώσει, μερικά ή ολικά, τις χρηματικές του υποχρεώσεις, αν αυτό ΘΕΤΕΙ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ τη λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών του κι έχει σαν αποτέλεσμα την αποδιοργάνωση της διοίκησης της χώρας. Στην περίπτωση που η αποπληρωμή των χρεών θέτει σε κίνδυνο την οικονομική ζωή και τη διοίκηση, η Κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να διακόψει ή και να μειώσει την εξυπηρέτηση του χρέους!

Με αυτά τα επιχειρήματα λοιπόν, το Διεθνές δικαστήριο δικαίωσε την Ελλάδα, δημιουργώντας νομικό προηγούμενο, στο οποίο μάλιστα το 2003 στηρίχθηκε η Αργεντινή και ο αείμνηστος πρόεδρος της, Νέστωρ Κίχνερ, ο οποίος επέλεξε να διαγράψει μονομερώς το μεγαλύτερο μέρος του δημοσίου χρέους της χώρα του, αντί να την υποδουλώσει στο ΔΝΤ!

Και η διάδοχός του χήρα του, πρόσφατα επανεξελέγη στην προεδρία της χώρας τους, από την πρώτη ψηφοφορία με ποσοστό πολύ μεγαλύτερο από αυτό που χρειαζόταν για τούτο (γεγονός που δείχνει ότι οι λαοί ξέρουν να εκτιμούν αρκεί να μην ξεχνούν).

ioannismetaxas.gr

Δεν έχω κάτι να σχολιάσω.